з бераҳмӣ чу он гули перҳани давр аз бар ман шуд

ز بی‌رحمی چو آن گل‌پیرهن دور از بر من شد

Ба тан аз хирқа пашминаам ҳар тор сӯзан шуд

به تن از خرقهٔ پشمینه‌ام هر تار سوزن شد

Намояди ҳамчуи акси тӯтии обӣ дар ойӣна

نماید همچو عکس طوطی آبی در آیینه

Дили хунин ки аз пайкони хубони ғарқ оҳан шуд

دل خونین که از پیکان خوبان غرق آهن شد

ЪФии аллоҳи мастии он шӯхи мардумакаш ки бо хубон

عفی الله مستی آن شوخ مردمکش که با خوبان

Ба рағми ошиқи худ дар сар май даст ва гардан шуд

به رغم عاشق خود در سر می دست و گردن شد

Ба кунҷи меҳнату ғами сӯхтам чун шамъ дар фонӯс

به کنج محنت و غم سوختم چون شمع در فانوس

Чаро каз ашку оҳами сӯзи дил бар халқ равшан шуд

چرا کز اشک و آهم سوز دل بر خلق روشن شد

Фиғонии доман аз ин хокдон ҳамчун сабо барчин

فغانی دامن از این خاکدان همچون صبا برچین

Ки дар гул монад ӣнҷо ҳар ки ӯ олӯда доман шуд

که در گل ماند اینجا هر که او آلوده‌دامن شد