Ғубории кони гул аз доман ба вақт рафтан ифшоанд

غباری کان گل از دامن به وقت رفتن افشاند

Бимирам то сабо ҳамчун абираш бар ман ифшоанд

بمیرم تا صبا همچون عبیرش بر من افشاند

Касе ҳамчун сабо дар гулшани кӯии ту раҳ ёбад

کسی همچون صبا در گلشن کوی تو ره یابد

Ки якбораи з гирд ҳастӣ худ доман ифшоанд

که یکباره ز گرد هستی خود دامن افشاند

Аз он рӯи шуъла ӣ шавқи туам афзӯн шавад ҳар дам

از آن رو شعله ی شوق توام افزون شود هر دم

Ки чашм хӯн фишон бар оташи ман равған ифшоанд

که چشم خون فشان بر آتش من روغن افشاند

Пас аз ман булбулӣ пайдо шавад дар пой ҳар гулбун

پس از من بلبلی پیدا شود در پای هر گلبن

Сабои хокистарамро чун бтрФ гулшан ифшоанд

صبا خاکسترم را چون بطرف گلشن افشاند

Фиғонӣ меравад афтону хезон бар сари роҳӣ

فغانی می رود افتان و خیزان بر سر راهی

Ки ҷони худ ба пои Рахши он сайд аФгн ифшоанд

که جان خود به پای رخش آن صید افگن افشاند