Май хӯрдаи ханда бар ман ношод ме кунад

می خورده خنده بر من ناشاد می کند

Он тарки масти байн ки чаҳ бедод ме кунад

آن ترک مست بین که چه بیداد می کند

Дорам чунон хаёл ки пиндорами ин замон

دارم چنان خیال که پندارم این زمان

Дорад ба дасти ҷому маро ёд ме кунад

دارد به دست جام و مرا یاد می کند

Ошиқ чу мӯр дар таҳ по рафт ва ӯ ҳамон

عاشق چو مور در ته پا رفت و او همان

Гулгашт бо батон призод ме кунад

گلگشت با بتان پریزاد می کند

Шухӣ ки дар сараш ҳавас мутрибаст ва май

شوخی که در سرش هوس مطربست و می

Кӣ гӯш бар насиҳат устод ме кунад

کی گوش بر نصیحت استاد می کند

Доғӣ ба ҷон сӯхтаам тоза ме шавад

داغی به جان سوخته ام تازه می شود

Дар базм ҳар тарона ки бунёд ме кунад

در بزم هر ترانه که بنیاد می کند

Оташ бхрмнм зад ва сар дод ҳамчуи сайд

آتش بخرمنم زد و سر داد همچو صید

Акнӯн ки доғ кард чаҳ озод ме кунад

اکنون که داغ کرد چه آزاد می کند

Бо ҳар касе магӯӣ фиғонӣ ки ошиқам

با هر کسی مگوی فغانی که عاشقم

Ин ҳоли худ зи таври ту фарёд ме кунад

این حال خود ز طور تو فریاد می کند