Лаълати азмии ханда бар барги гул сероб зад

لعلت ازمی خنده بر برگ گل سیراب زد

Шамъи рӯяти шуъла бар хуршед ъолмтоб зад

شمع رویت شعله بر خورشید عالمتاب زد

Дид дар миҳроби нақши тоқи абрӯяти эмом

دید در محراب نقش طاق ابرویت امام

Шуд дилаши битобу сар дар гӯша ӣ миҳроб зад

شد دلش بیتاب و سر در گوشه ی محراب زد

Дил ки сӯии ғамза ӣ мижгони хўнризти шитофт

دل که سوی غمزه ی مژگان خونریزت شتافت

Хешро аз бихўдӣ бар ханҷар қассоб зад

خویش را از بیخودی بر خنجر قصاب زد

Пеши хуршеди рахти гули рафта буд аз ҳоли худ

پیش خورشید رخت گل رفته بود از حال خود

Бар Рахши абри баҳорон аз тараҳҳум об зад

بر رخش ابر بهاران از ترحم آب زد

Шева ӣ чашми сиёҳати фитна ӣ айём шуд

شیوه ی چشم سیاهت فتنه ی ایام شد

Ишваи лаъл чу қандати ханда бар унноб зад

عشوه لعل چو قندت خنده بر عناب زد

Бар гул сероб зад оби латофати оризат

بر گل سیراب زد آب لطافت عارضت

Аз ҳаё рӯй ту оташ дар шароб ноб зад

از حیا روی تو آتش در شراب ناب زد

Банда ӣ он шоҳи хўбонм ки дар Мисри ҷамол

بنده ی آن شاه خوبانم که در مصر جمال

Сикка ӣ хӯбӣ барои равнақ аҳбоб зад

سکه ی خوبی برای رونق احباب زد

Ҳичгаҳи хуноба аз чашми фиғонӣ кам нашуд

هیچگه خونابه از چشم فغانی کم نشد

Бскаҳ аз лаълати намак бар дида ӣ бихўоб зад

بسکه از لعلت نمک بر دیده ی بیخواب زد