Кадоми ид ки ҳасани ту сад шаҳид надорад

کدام عید که حسن تو صد شهید ندارد

Сбоҳтӣ ки ту дории сабоҳ ид надорад

صباحتی که تو داری صباح عید ندارد

Ғаниматаст замонии маи ҷамоли ту дидан

غنیمتست زمانی مه جمال تو دیدن

Ки иди васл батон муддат мадид надорад

که عید وصل بتان مدت مدید ندارد

Чаҳ ҳосил аз назари поки моу дида ӣ равшан

چه حاصل از نظر پاک ما و دیده ی روشن

Чу чашми масти ту пурвой аҳл дид надорад

چو چشم مست تو پروای اهل دید ندارد

Ибо ки баҳр ту бозаст дидаҳо басари роҳ

یبا که بهر تو بازست دیده ها بسر راه

Дар хазона ӣ аҳли назар калид надорад

در خزانه ی اهل نظر کلید ندارد

Касе мунозира бо ман кунад з дидани рӯят

کسی مناظره با من کند ز دیدن رویت

Ки ҳеҷ огаҳӣ аз мусҳаф Маҷид надорад

که هیچ آگهی از مصحف مجید ندارد

Ғуломи ҳиммати пери Муғон ва ҳикмат ӯем

غلام همت پیر مغان و حکمت اویم

Чаро ки ӯ ситаму ҷавр бар мурӣд надорад

چرا که او ستم و جور بر مرید ندارد

Расед ид ва надид он маи ҷамол , фиғонӣ

رسید عید و ندید آن مه جمال، فغانی

Ки чашми марҳамат аз толеъ Саид надорад

که چشم مرحمت از طالع سعید ندارد