Марои ёди ту ҳар дами оташӣ дар дил барафрӯзад

مرا یاد تو هر دم آتشی در دل برافروزد

Нагашта шуъла аз як ҷо , ба ҷои дигари афрӯзад

نگشته شعله از یک جا، به جای دیگر افروزد

Дроу хона равшан кун ки имшаби муҳлати умрам

درآ و خانه روشن کن که امشب مهلت عمرم

Буд чандон ки пеши ман касе шамъӣ барафрӯзад

بود چندان که پیش من کسی شمعی برافروزد

Гарми сӯзад , хаёли шамъи рухсорат аз он хуш тар

گرم سوزد، خیال شمع رخسارت از آن خوش‌تر

Ки меҳнати хона ӣ ман бе ту шамъи ховари афрӯзад

که محنت‌خانه‌ی من بی تو شمع خاور افروزد

Науфтад бе туами як зарра дар дили партави шодӣ

نیفتد بی‌توام یک ذره در دل پرتو شادی

Фалак ҳар чанд шамъи давлатами равшантар афрӯзад

فلک هر چند شمع دولتم روشن‌تر افروزد

Чаҳ сӯзаст ин ки чун рӯ май нуҳум бар оташи гулхан

چه سوزست این که چون رو می‌نهم بر آتش گلخن

зи паҳлавии дилами пайваста рӯй ахгари афрӯзад

ز پهلوی دلم پیوسته روی اخگر افروزد

Чунин каз оташи рӯяти тани ман гашти хокистар

چنین کز آتش رویت تن من گشت خاکستر

Дилами ойӣна ӣ мақсӯди азин хокистари афрӯзад

دلم آیینه‌ی مقصود ازین خاکستر افروزد

Хуши он маҳфил ки биншинад фиғонӣ бо дили сӯзон

خوش آن محفل که بنشیند فغانی با دل سوزان

Ҷамоли соқии глрх ба нури соғари афрӯзад

جمال ساقی گلرخ به نور ساغر افروزد