Гар май рӯми наздик ӯ шавқ висолам ме кашад

گر می‌روم نزدیک او شوق وصالم می‌کشد

Вар менишинам гӯшае танҳо хаёлам ме кашад

ور می‌نشینم گوشه‌ای تنها خیالم می‌کشد

Бе шамъи худгар май рӯм дар кунҷи танҳои шабӣ

بی‌شمع خود گر می‌روم در کنج تنهایی شبی

Гуҳи ғусса хӯнам мехӯрд гоҳе хаёлам ме кашад

گه غصه خونم می‌خورد گاهی خیالم می‌کشد

Ман худ намегӯям ки ӯ мехӯрда бошад бо касе

من خود نمی‌گویم که او می خورده باشد با کسی

Он шакли махмуронау тағйир ҳолам ме кашад

آن شکل مخمورانه و تغییر حالم می‌کشد

Қурбони он шӯхам ки чун аз давр мебинад маро

قربان آن شوخم که چون از دور می‌بیند مرا

Чандон тавозуъ мекунад каз инфеъолам ме кашад

چندان تواضع می‌کند کز انفعالم می‌کشد

Гар чун фиғонӣ май рӯм дар гӯшаи саҳрои дамӣ

گر چون فغانی می‌روم در گوشهٔ صحرا دمی

Онҷо ба ёди наргисаши чашм ғизолам ме кашад

آنجا به یاد نرگسش چشم غزالم می‌کشد