Чун гӯш бар фасонаам он пар баҳона монад

چون گوش بر فسانه ام آن پر بهانه ماند

Рух тофт аз ману суханам дар миёна монад

رخ تافت از من و سخنم در میانه ماند

Дар хоки раҳ чу арса ӣ шатранҷ шуд танам

در خاک ره چو عرصه ی شطرنج شد تنم

Аз бскаҳ биравӣ аз сами асбат нишона монад

از بسکه بروی از سم اسبت نشانه ماند

ҲрФист аз ҷафои ту эй тарки тундху

حرفیست از جفای تو ای ترک تندخو

Ҳар ҷои хаттӣ ки бар танам аз тозӣона монад

هر جا خطی که بر تنم از تازیانه ماند

Ҷон рафту дидаи баҳри тамошоӣ рӯй ӯ

جان رفت و دیده بهر تماشای روی او

Гардид оби ҳасрат ва дар чшмхонаҳ монад

گردید آب حسرت و در چشمخانه ماند

Созад ҳануз ишқи туами гармтар зи дил

سازد هنوز عشق توام گرمتر ز دل

Доғӣ ки аз маломати аҳл замона монад

داغی که از ملامت اهل زمانه ماند

Аз хоби брнхости фиғонии сарати магар

از خواب برنخاست فغانی سرت مگر

Дар кулбаи ҷуръа ӣӣ зи шароб шабона монад

در کلبه جرعه یی ز شراب شبانه ماند