Насузем ки гули ин чароғ ме монад

نسوزیم که گل این چراغ می ماند

Ғубор меравад аз пеш ва доғ ме монад

غبار می رود از پیش و داغ می ماند

Чу аз қабои худами накҳатӣ наме бахше

چو از قبای خودم نکهتی نمی بخشی

Магӯ ки ин суханам дар димоғ ме монад

مگو که این سخنم در دماغ می ماند

Зиҳии сафои биногвашу қатраҳои арақ

زهی صفای بناگوش و قطره های عرق

Ки ҳар яке бадар шбчроғ ме монад

که هر یکی بدر شبچراغ می ماند

Чамани шкФт аҷаб дорам аз муҳандиси шаҳр

چمن شکفت عجب دارم از مهندس شهر

Ки сӯфӣонаи бкнҷ фироқ ме монад

که صوفیانه بکنج فراغ می ماند

Фасона итар аҳбобу қавли ботили хасм

فسانه ی تر احباب و قول باطل خصم

Бҷлўаҳ кардани симурғ ва зоғ ме монад

بجلوه کردن سیمرغ و زاغ می ماند

Хуши он ҳариф ки чун сар наад бпои қадаҳ

خوش آن حریف که چون سر نهد بپای قدح

зи бодааш қадре дар аёғ ме монад

ز باده اش قدری در ایاغ می ماند

Чунон шудаст фиғонии зи буии бодау гул

چنان شدست فغانی ز بوی باده و گل

Ки шаби биёади ту дар кунҷ боғ ме монад

که شب بیاد تو در کنج باغ می ماند