Ханҷар кашиду арбада бо аҳл ҳол кард

خنجر کشید و عربده با اهل حال کرد

Он тарки масти байн ки чаҳ бо худ хаёл кард

آن ترک مست بین که چه با خود خیال کرد

Ҳасанаши яке ҳазор шуд ва омад аз сафар

حسنش یکی هزار شد و آمد از سفر

Хуши он ҳаво ки парвариши ин ниҳол кард

خوش آن هوا که پرورش این نهال کرد

Ҳар шева ӣӣ зи сӯрат ӯ мъниисти хос

هر شیوه یی ز صورت او معنییست خاص

Ғофили ҳамин мулоҳиза ӣ хат ва хол кард

غافل همین ملاحظه ی خط و خال کرد

Носеҳ бирав ки инс нагирад ба ҳеҷ кас

ناصح برو که انس نگیرد به هیچ کس

Девона ӣӣ ки ҳамдамии он ғизол кард

دیوانه یی که همدمی آن غزال کرد

ё раб чаҳ шуд ки аз сари мо соя барграфт

یا رب چه شد که از سر ما سایه برگرفت

Сарвӣ ки корҳо ҳама бар эътидол кард

سروی که کارها همه بر اعتدال کرد

Эзади турои зи баҳри дили халқи офарид

ایزد ترا ز بهر دل خلق آفرید

Вонгаҳи чунин саромаду соҳиб ҷамол кард

وانگه چنین سرآمد و صاحب جمال کرد

Бигзор хӯни ғайри ҷавонони брўзгор

بگذار خون غیر جوانان بروزگار

Кин шаҳна чанд хӯни чунин поймол кард

کاین شحنه چند خون چنین پایمال کرد

Хӯнам чу об хӯрд лабат ваа чаҳ хат навишт

خونم چو آب خورد لبت وه چه خط نوشت

Онкас ки бар ту хӯни фиғонӣ ҳалол кард

آنکس که بر تو خون فغانی حلال کرد