Кӯи мутрибӣ ки маст шавам аз тарона аш

کو مطربی که مست شوم از ترانه اش

Домани кашами зи суҳбати ақлу баҳона аш

دامن کشم ز صحبت عقل و بهانه اش

Имшаби ҳакими маҷлиси мо шарҳ бода гуфт

امشب حکیم مجلس ما شرح باده گفت

Чндонкаҳи чашм ақл ғунуд аз фасона аш

چندانکه چشم عقل غنود از فسانه اش

Хок дар сарои Муғонам ки то абад

خاک در سرای مغانم که تا ابد

Хезади садои биғмӣ аз остона аш

خیزد صدای بیغمی از آستانه اش

Соқии саҳари бгўшаҳ ӣ майхона барфурӯхт

ساقی سحر بگوشه ی میخانه برفروخت

Шамъӣ ки офтоб буд як забона аш

شمعی که آفتاب بود یک زبانه اش

Дарёб нақди вақт ки ҷам бо вуҷӯди ҷом

دریاب نقد وقت که جم با وجود جام

То рафт , дар ҳисоб наёрад замона аш

تا رفت، در حساب نیارد زمانه اش

Бе барги шӯ ки онкии ҷаҳонро диҳад фурӯғ

بی برگ شو که آنکه جهان را دهد فروغ

Шояд ки шаб чароғ набошад бахона аш

شاید که شب چراغ نباشد بخانه اش

Сидисти баси баланди назари дил ки дар азал

صیدیست بس بلند نظر دل که در ازل

Бар офтоб таъбия шуд дому дона аш

بر آفتاب تعبیه شد دام و دانه اش

ё раб чаҳ бодаи хӯрдаи фиғонии зи ҷоми ишқ

یا رب چه باده خورده فغانی ز جام عشق

Каз ёд рафтааст ғами ҷовдона аш

کز یاد رفته است غم جاودانه اش