Гар бенгарӣ дар оина рӯй чу моҳи хеш

گر بنگری در آینه روی چو ماه خویش

Оташи бхрмнми занӣ аз барқи оҳи хеш

آتش بخرمنم زنی از برق آه خویش

Ҳар дам ки битўам нафасии коҳдми зи умр

هر دم که بیتو ام نفسی کاهدم ز عمر

Дардо ки мардум аз нафаси умри коҳи хеш

دردا که مردم از نفس عمر کاه خویش

Дорам таби фироқ ва надорам маҷоли оҳ

دارم تب فراق و ندارم مجال آه

Гарем ҳазор боли баҳоли табоҳи хеш

گریم هزار بال بحال تباه خویش

Роҳ манаст ошиқӣу расми бихўдӣ

راه منست عاشقی و رسم بیخودی

Носеҳи туу салоҳ , ману расму роҳи хеш

ناصح تو و صلاح، من و رسم و راه خویش

Қасди сиёҳи рӯеи мо то кӣ эй сипеҳр

قصد سیاه رویی ما تا کی ای سپهر

Мо худ расидаем бурузи сиёҳи хеш

ما خود رسیده ایم بروز سیاه خویش

Чашмаши бғмзаҳи теғи бхўнриз ман кашад

چشمش بغمزه تیغ بخونریز من کشد

ё раби ту огаҳӣ ки надонам гуноҳи хеш

یا رب تو آگهی که ندانم گناه خویش

эй дар паноҳи лутфи ту чун сояи олимӣ

ای در پناه لطف تو چون سایه عالمی

Овардаам бсоиаҳ ӣ лутфати паноҳи хеш

آورده ام بسایه ی لطفت پناه خویش

Ҳаст ин дили шикастаи гиёҳии зи боғи ту

هست این دل شکسته گیاهی ز باغ تو

Доман биноз бар машкан аз гиёҳи хеш

دامن بناز بر مشکن از گیاه خویش

эй подшоҳи ҳасани фиғонии гадои тест

ای پادشاه حسن فغانی گدای تست

Дорад умеди марҳамат аз подшоҳи хеш

دارد امید مرحمت از پادشاه خویش