Гар ба шамшери ҷафо пора кунӣ синаи мо

گر به شمشیر جفا پاره کنی سینهٔ ما

Ҳамчунон меҳри ту варзади дил бе кӣнаи мо

همچنان مهر تو ورزد دل بی‌کینهٔ ما

Рақами меҳру ма аз сина афлок равад

رقم مهر و مه از سینهٔ افلاک رود

Наравад нақши хаёли ту зи ойӣнаи мо

نرود نقش خیال تو ز آیینهٔ ما

Қатрае будӣу дилҳо ҳамаи ҷӯёии ту буд

قطره‌ای بودی و دل‌ها همه جویای تو بود

Шаби чароғӣ шуда Эй бош ба ганҷинаи мо

شب‌چراغی شده‌ای باش به گنجینهٔ ما

Ҷой онаст ки хӯни срзнд аз чашми ҳасуд

جای آنست که خون سرزند از چشم حسود

Бас ки пар шуд дилаш аз кӣнаи деринаи мо

بس که پر شد دلش از کینهٔ دیرینهٔ ما

Ёрб ин нағма ки пардохт ки абрешими авд

یارب این نغمه که پرداخت که ابریشم عود

Оташ андохта дар хирқаи пашминаи мо

آتش انداخته در خرقهٔ پشمینهٔ ما

Дар сафи тоъат агар теғ кашад ғамзаи ту

در صف طاعت اگر تیغ کشد غمزهٔ تو

Хӯн ба Ҷайҳун равад аз масҷиди одинаи мо

خون به جیحون رود از مسجد آدینهٔ ما

Брнёиди нафаси гарми фиғонии имрӯз

برنیاید نفس گرم فغانی امروز

Дар хумори сети магар аз май дӯшинаи мо

در خمار‌ست مگر از می دوشینهٔ ما