Маҳрӯми боди чашми ман аз гулшани висол

محروم باد چشم من از گلشن وصال

Гар бугзарад баҳору гулами битў дар хаёл

گر بگذرد بهار و گلم بیتو در خیال

Гули панҷ рӯзаи иист вале нахли ҳасани ту

گل پنج روزه ییست ولی نخل حسن تو

Пайваста дар бараст зиҳии ҳасани бизўол

پیوسته در برست زهی حسن بیزوال

Дилтангам аз ҳавои ту эй гули бғоитӣ

دلتنگم از هوای تو ای گل بغایتی

Каз накҳати насим саҳар гирадам малол

کز نکهت نسیم سحر گیردم ملال

Дар бӯстони зи ҳайрати нахли баланди ту

در بوستان ز حیرت نخل بلند تو

Огаҳ намешавам ки гулӣ ҳаст бар ниҳол

آگه نمی شوم که گلی هست بر نهال

Ошуфта ӣ ҷамоли ту ҳаргиз чу булбулӣ

آشفته ی جمال تو هرگز چو بلبلی

Нанашаста дар ҳузури гулӣ бо фироқи бол

ننشسته در حضور گلی با فراغ بال

Оташ дар оби чашма ӣ хуршед мезанад

آتش در آب چشمه ی خورشید میزند

Гулҳои сояпарварат аз бода ӣ зулол

گلهای سایه پرورت از باده ی زلال

Ҷонҳо сапанди хома ӣ наққоши ҳасани ту

جانها سپند خامه ی نقاش حسن تو

Каз машки суда бар варақи гули ниҳодаи хол

کز مشک سوده بر ورق گل نهاده خال

эй андалеб , нолаи зи бедод гул макун

ای عندلیب، ناله ز بیداد گل مکن

Чун дам задӣ зи меҳру вафо аз ҷафои манол

چون دم زدی ز مهر و وفا از جفا منال

Ҷонсӯзу длФрўзи фиғонии дарин чаман

جانسوز و دلفروز فغانی درین چمن

Шох гулӣаст ҷилваи кунон дар қабои ол

شاخ گلیست جلوه کنان در قبای آل