Сарват ки лола ранг шуд аз бода ӣ зулол

سروت که لاله رنگ شد از باده ی زلال

Тӯфон оташаст аён дар қабои ол

طوفان آتشست عیان در قبای آل

Сар мекашад ниҳоли қадат аз дами Масеҳ

سر می کشد نهال قدت از دم مسیح

Дар бӯстон кист бад-ӣни нозукии ниҳол

در بوستان کیست بدین نازکی نهال

Хуши оҳўисти чашми шикори аФгнт вале

خوش آهویست چشم شکار افگنت ولی

Ҳаргизи шикор кас нашуд он нозанини ғизол

هرگز شکار کس نشد آن نازنین غزال

Дар дар садаф агар з латофат кунад сухан

دُر در صدف اگر ز لطافت کند سخن

Ёбад зи лаълу гавҳари лутфи ту гӯшмол

یابد ز لعل و گوهر لطف تو گوشمال

Май сӯзам аз назора ӣ он рӯй оташин

می سوزم از نظاره ی آن روی آتشین

Аз бас ки саҳар карда бар оташи зи хату хол

از بس که سحر کرده بر آتش ز خط و خال

Ёқӯти лаъли сои ту аз ишва дар сухан

یاقوت لعل سای تو از عشوه در سخن

Барги глбсти ҷилваи кунон дар қабои ол

برگ گلبست جلوه کنان در قبای آل

Бинад зи нури шамъи таҷаллии шаҳиди ишқ

بیند ز نور شمع تجلی شهید عشق

Акси маи ҷамоли ту дар дида ӣ хаёл

عکس مه جمال تو در دیده ی خیال

Рӯй ҷаҳон фурӯз ту дар ҷилваи сохтаи сет

روی جهان فروز تو در جلوه ساخته ست

Зарротро бнўри худ ойӣна ӣ ҷамол

ذرات را بنور خود آیینه ی جمال

Ошуфтаи блблисти фиғонии дарин чаман

آشفته بلبلیست فغانی درین چمن

Маҳрӯми монда аз ҳарами гулшани висол

محروم مانده از حرم گلشن وصال