Дорад забун ба теғи забони таънаи гӯи маро

دارد زبون به تیغ زبان طعنه‌گو مرا

Бустон ба хайр эй аҷал аз даст ӯ маро

بستان به خیر ای اجل از دست او مرا

ё раб чаҳ кӣна дошт ба ман душманӣ ки ӯ

یا رب چه کینه داشت به من دشمنی که او

Шуд раҳнамӯн ба дидан он кӣнаи ҷӯи маро

شد رهنمون به دیدن آن کینه‌جو مرا

Аз бахти шӯру талхии умрам хабар надошт

از بخت شور و تلخی عمرم خبر نداشت

Он каз худои хост ба сад орзӯи маро

آن کز خدای خواست به صد آرزو مرا

Ояд ҳамон шикасти зи санги маломатам

آید همان شکست ز سنگ ملامتم

Даврон агар кунад гул ва созад сабуи маро

دوران اگر کند گل و سازد سبو مرا

Зойеъ чунон шудам кигар уфтам ба гӯша Эй

ضایع چنان شدم که گر افتم به گوشه‌ای

Кас нанигарад ба неку бад аз ҳеҷ сӯи маро

کس ننگرد به نیک و بد از هیچ سو مرا

Дигари ҳарифи рашки ҷигар сӯз нестам

دیگر حریف رشک جگر‌سوز نیستم

Манишин ба ғайр ё бикаш эй тундхуи маро

منشین به غیر یا بکش ای تندخو مرا

Гуфтам ки бар фиғонӣ бедил макун ҷафо

گفتم که بر فغانی بیدل مکن جفا

Гуфтои аҷаб ки бошад азин гуфтугӯи маро

گفتا عجب که باشد ازین گفتگو مرا