Мо баҳри соқёни дил фарзона сӯхтем

ما بهر ساقیان دل فرزانه سوختیم

Маҷмӯъа ӣ хаёл бмихонаҳ сӯхтем

مجموعه ی خیال بمیخانه سوختیم

Обӣ бар оташи дили мо ҳеҷ кас назд

آبی بر آتش دل ما هیچ کس نزد

Чндонкаҳи пеши муҳаррам ва бегона сӯхтем

چندانکه پیش محرم و بیگانه سوختیم

Моро касе дар анҷумани хеши раҳи надод

ما را کسی در انجمن خویش ره نداد

Чун биксони бгўшаҳ ӣ вайрона сӯхтем

چون بیکسان بگوشه ی ویرانه سوختیم

Ғмхўори гӯи мсўзи сапанд аз барои мо

غمخوار گو مسوز سپند از برای ما

Мо чун дар оташи дил девона сӯхтем

ما چون در آتش دل دیوانه سوختیم

Ҳаргизи надоди суҳбати бегонаи пуртӯй

هرگز نداد صحبت بیگانه پرتوی

Пеши чароғи хеш чу парвона сӯхтем

پیش چراغ خویش چو پروانه سوختیم

Ҷон дар сар забон шуд ва кӯтаҳ нашуд сухан

جان در سر زبان شد و کوته نشد سخن

Афсӯс кин чароғ бофасона сӯхтем

افسوس کاین چراغ بافسانه سوختیم

То суҳбат ту ҳаст чаҳ партав диҳад дигар

تا صحبت تو هست چه پرتو دهد دگر

Ҳоло ба як киришма ӣ мастона сӯхтем

حالا به یک کرشمه ی مستانه سوختیم

Баси хирмани муроди фиғонӣ ббод рафт

بس خرمن مراد فغانی بباد رفت

Мо ғофилон дар орзӯӣ дона сӯхтем

ما غافلان در آرزوی دانه سوختیم