Рафтам зи кӯии ту , чу мақомӣ надоштам

رفتم ز کوی تو، چو مقامی نداشتم

Дил барграфтам аз ту , чу комӣ надоштам

دل برگرفتم از تو، چو کامی نداشتم

Якбора аз вафои ту бардоштами умед

یکباره از وفای تو برداشتم امید

Чун аз ту илтифот тамомӣ надоштам

چون از تو التفات تمامی نداشتم

Бар дили кадоми рӯз ки аз ҳамдамони ту

بر دل کدام روز که از همدمان تو

Дардии зи нохушӣ паёмӣ надоштам

دردی ز ناخوشی پیامی نداشتم

Рӯзии бкўӣ ту нагузаштам ки дар камӣн

روزی بکوی تو نگذشتم که در کمین

Оҳ касе зи гӯша ӣ наме надоштам

آه کسی ز گوشه ی بامی نداشتم

Фарёд азон замон ки раседӣ ту саргарон

فریاد ازان زمان که رسیدی تو سرگران

Вази бихўдии маҷол саломӣ надоштам

وز بیخودی مجال سلامی نداشتم

Умрами гузашт дар ғаму охири бкоми дил

عمرم گذشت در غم و آخر بکام دل

Дар гӯша ӣӣ бпиши ту ҷомӣ надоштам

در گوشه یی بپیش تو جامی نداشتم

Рӯзӣ нашуд ки ҳамчуи фиғонии зи ҷаври бахт

روزی نشد که همچو فغانی ز جور بخت

Фарёди субҳу гиря ӣ шомӣ надоштам

فریاد صبح و گریه ی شامی نداشتم