Гарчи таври риндӣу бадномӣ аз ҳад май барам

گرچه طور رندی و بدنامی از حد می‌برم

Кофарамгар шамае аз ҳоли худ бад май барам

کافرم گر شمه‌ای از حال خود بد می‌برم

Ҳар замони санги ҷафое бар суфолам ме хӯрд

هر زمان سنگ جفایی بر سفالم می‌خورد

Кӯҳи кӯҳи дарди зини тоқи забарҷад май барам

کوه کوه درد زین طاق زبرجد می‌برم

Ҳеҷ кас огаҳ нашуд аз оташи пинҳони ман

هیچ کس آگه نشد از آتش پنهان من

Май рӯми зини хокдони венаи доғ бо худ май барам

می‌روم زین خاکدان وین داغ با خود می‌برم

Неш мегардад агар бар нӯш май бандами умед

نیش می‌گردد اگر بر نوش می‌بندم امید

Не шавадгар дасти наздики тбрзд май барам

نی شود گر دست نزدیک تبرزد می‌برم

Ман ки мехоҳам ки бо маъшӯқ маҷлис ме хӯрам

من که می‌خواهم که با معشوق مجلس می خورم

Симу зар саҳластгар сар низ бояд май барам

سیم و زر سهل است گر سر نیز باید می‌برم

Оби ҳайвон дар даҳон меоядам аз айни лутф

آب حیوان در دهان می‌آیدم از عین لطف

Бар забон чун номи он сарви сеӣ қад май барам

بر زبان چون نام آن سرو سهی‌قد می‌برم

Маҳв бодо ҳастем дар сояи он офтоб

محو بادا هستیم در سایهٔ آن آفتاب

Каз фурӯғи суҳбаташи умри мухиллад май барам

کز فروغ صحبتش عمر مخلد می‌برم

Гарчи нави нави дард май байнами зи захми теғи ишқ

گرچه نو نو درد می‌بینم ز زخم تیغ عشق

Аз алоҷаш ҳар замони дарди муҷаддад май барам

از علاجش هر زمان درد مجدد می‌برم

Аз барои онкии ҳиммат бар Ғаззолӣ баста ам

از برای آنکه همت بر غزالی بسته‌ام

Чун фиғонии сад ситам аз даст ҳар дад май барам

چون فغانی صد ستم از دست هر دد می‌برم