зи шавқ онкӣ хонд номаамро ончунон шодам
ز شوق آنکه خواند نامهام را آنچنان شادم
Ки дар вақт навиштан меравад номи худ аз ёдам
که در وقت نوشتن میرود نام خود از یادم
Ба хӯн дил навиштам номау сӯяш равон кардам
به خون دل نوشتم نامه و سویش روان کردم
Бихонад ё на бории ман ниёз худ фиристодам
بخواند یا نه باری من نیاز خود فرستادم
Дилам беихтиёр аз бахт ҷӯяд ҳрдми озодӣ
دلم بیاختیار از بخت جوید هردم آزادی
Магар аз бандаи ёдовар ҷое сарви озодам
مگر از بنده یادآور جایی سرو آزادم
зи ибмории чунон гаштам кигар умрам амон бахшад
ز بیماری چنان گشتم که گر عمرم امان بخشد
Ба роҳии аФгнми худро ки сӯят оварад бодам
به راهی افگنم خود را که سویت آورد بادم
Ба ҷони бандами миёни шамъ ва аз сар сӯхтани гирам
به جان بندم میان شمع و از سر سوختن گیرم
Ба шукри онкӣ дар базмати қабули хизмати афтодам
به شکر آنکه در بزمت قبول خدمت افتادم
Баннои сабр агар муҳкам набошад , дар дили вайрон
بنای صبر اگر محکم نباشد، در دل ویران
Баради давр аз сари кӯии ту оби дидаи бунёдам
برد دور از سر کوی تو آب دیده بنیادم
Дили ман нома дар дастгар бгшоимши рӯзӣ
دل من نامه در دست گر بگشایمش روزی
Шавад равшани фиғонии мӯҷиби афғону фарёдам
شود روشن فغانی موجب افغان و فریادم