Ғамат хӯрдам ки рӯзӣ бо ту чун гули ҳам нафас бошам

غمت خوردم که روزی با تو چون گل هم‌نفس باشم

На чун вақт гул ояд дар шумори хор ва хас бошам

نه چون وقت گل آید در شمار خار و خس باشم

Маро аз сӯхтан шуд давлати парвонагии ҳосил

مرا از سوختن شد دولت پروانگی حاصل

Чаро бихўд ба шаҳди айши моил чун магас бошам

چرا بیخود به شهد عیش مایل چون مگس باشم

Марои ҷазб итобат мекашад дар базми васли охир

مرا جذب عتابت می‌کشد در بزم وصل آخر

Чаҳ ғамгар чанд рӯзӣ аз рақибон бозпас бошам

چه غم گر چند روزی از رقیبان بازپس باشم

зи тарки хеш чун анқо тавон шуд дар ҷаҳони пинҳон

ز ترک خویش چون عنقا توان شد در جهان پنهان

Чаро дар қайди тани дармонда чун мурғ қафас бошам

چرا در قید تن درمانده چون مرغ قفس باشم

Маломат мекунад ҳаркас ки мебинад маро бе ту

ملامت می‌کند هرکس که می‌بیند مرا بی‌تو

Бад-ӣни як ҷон ки ман дорам асир чанд кас бошам

بدین یک جان که من دارم اسیر چند کس باشم

Дарин обу ҳавои мурғи дилами ҳаргиз фурӯ ноед

درین آب و هوا مرغ دلم هرگز فرو ناید

Магар каз донаи холи ту дар дом ҳавас бошам

مگر کز دانهٔ خال تو در دام هوس باشم

Асар чун нест дар фарёди ман шабҳои танҳоӣ

اثر چون نیست در فریاد من شب‌های تنهایی

Фиғонӣ то ба кӣ дар нола аз фарёдрас бошам

فغانی تا به کی در ناله از فریادرس باشم