Бисӯз эй шамъи хубони ошиқи девонаи худ ро

بسوز ای شمع خوبان عاشق دیوانهٔ خود را

Мушарраф кун ба ташрифи бақои парвонаи худ ро

مشرف کن به تشریف بقا پروانهٔ خود را

Ту шамъи базми ағёр ӣ ва ман дар оташи ғайрат

تو شمع بزم اغیار‌ی و من در آتش غیرت

зи барқи оҳ равшан мекунам кошонаи худ ро

ز برق آه روشن می‌کنم کاشانهٔ خود را

Сари ман дар хумори сет аз май лаъли лабат эй гул

سر من در خمار‌ست از می لعل لبت ای گل

Ба ҳар хорӣ мефишон ҷуръаи паймонаи худ ро

به هر خاری می‌فشان جرعهٔ پیمانهٔ خود را

Мазан санги маломати зоҳиди а бар соғари риндон

مزن سنگ ملامت زاهد‌ا بر ساغر رندان

Агар хоҳии саломати сбҳаҳи сад донаи худ ро

اگر خواهی سلامت سبحهٔ صد دانهٔ خود را

Чунон аз бодаи базми висолат бе хабари гаштам

چنان از بادهٔ بزم وصالت بی‌خبر گشتم

Ки аз мастӣ надонам бози роҳи хонаи худ ро

که از مستی ندانم باز راه خانهٔ خود را

зи кунҷи офият то дар миёни мардуми афтодам

ز کنج عافیت تا در میان مردم افتادم

Фаровон ёд кардам гӯшаи вайронаи худ ро

فراوان یاد کردم گوشهٔ ویرانهٔ خود را

Ниёзи сету муҳаббати шеваи риндон май хора

نیاز‌ست و محبت شیوهٔ رندان می‌خواره

Ғанимати дони фиғонии шеваи риндонаи худ ро

غنیمت دان فغانی شیوهٔ رندانهٔ خود را