Худоро соф кун бо мо дил бе кӣнаи худ ро

خدا را صاف کن با ما دل بی‌کینهٔ خود را

Мадор аз хоксори ан дар ғубори ойӣнаи худ ро

مدار از خاکسار‌ان در غبار آیینهٔ خود را

Дилами ганҷина розаст ва бар лаби меҳри хомӯшӣ

دلم گنجینهٔ راز است و بر لب مهر خاموشی

Ки пеши ғайри нгшоим дар ганҷинаи худ ро

که پیش غیر نگشایم در گنجینهٔ خود را

Нахоҳад ғунчаи бахтами шкФт эй шохи гул бе ту

نخواهد غنچهٔ بختم شکفت ای شاخ گل بی‌تو

Агар сад чоки созам чун гиребони синаи худ ро

اگر صد چاک سازم چون گریبان سینهٔ خود را

Эмоми шаҳр агар кайфияти базм ту дарёбад

امام شهر اگر کیفیت بزم تو دریابد

Замин ток созад масҷиди одинаи худ ро

زمین تاک سازد مسجد‌ِ آدینهٔ خود را

Ба як дами шодмонӣ аз бало осӯда натавон шуд

به یک دم شادمانی از بلا آسوده نتوان شد

Чу хоҳам ёд кард охири ғами деринаи худ ро

چو خواهم یاد کرد آخر غم دیرینهٔ خود را

Дило имрӯз агар хуши ҳолатии дории ғанимати дон

دلا امروز اگر خوش حالتی داری غنیمت دان

Мубини нокомии фардоу коми дайнаи худ ро

مبین ناکامی فردا و کام دینهٔ خود را

Агар ёбад фиғонӣ яксар мӯи бӯе аз мастӣ

اگر یابد فغانی یکسر مو بویی از مستی

Бисӯзад дар ҳузури ти хирқаи пашминаи худ ро

بسوزد در حضور‌ت خرقهٔ پشمینهٔ خود را