Оҳ ки имшаб дидаам хобӣ ки май сӯзади маро

آه که‌امشب دیده‌ام خوابی که می‌سوزد مرا

Хӯрдаам ҷое май нобе ки май сӯзади маро

خورده‌ام جایی می نابی که می‌سوزد مرا

наметапад дар хӯни дил бесабр ва ёдам ме диҳад

می‌تپد در خون دل بی‌صبر و یادم می‌دهد

Ҳрдм аз гулгашти маҳтобӣ ки май сӯзади маро

هردم از گلگشت مهتابی که می‌سوزد مرا

Суҳбати гармӣ ки дорад сари гаронами ҳамчуи шамъ

صحبت گرمی که دارد سر‌گرانم همچو شمع

Дидаам зи он тарки одобӣ , ки май сӯзади маро

دیده‌ام ز‌آن ترکْ آدابی‌، که می‌سوزد مرا

Оҳ аз он ҷодӯ ки чун меоварад лаб дар фусун

آه از آن جادو که چون می‌آورد لب در فسون

Нукта Эй мегуяд аз бобӣ ки май сӯзади маро

نکته‌ای می‌گوید از بابی که می‌سوزد مرا

Ташна будам бар лаби об ва нахурдам ҷуръа Эй

تشنه بودم بر لب آب و نخوردم جرعه‌ای

Дорам акнӯн дар ҷигари тобӣ ки май сӯзади маро

دارم اکنون در جگر تابی که می‌سوزد مرا

Аз куҷо бархестӣ имрӯзи сарви ман ки боз

از کجا برخاستی امروز سرو من که باز

Дорад он рӯй чу гули обӣ ки май сӯзади маро

دارد آن روی چو گل آبی که می‌سوزد مرا

Дар намози ошиқии шабҳо фиғонӣ то ба рӯз

در نماز عاشقی شب‌ها فغانی تا به روز

Ҳолатӣ дорад ба миҳробӣ ки май сӯзади маро

حالتی دارد به محرابی که می‌سوزد مرا