эй чароғи дили Марв дар базми мардуми ҷомкн

ای چراغ دل مرو در بزم مردم جامکن

Гар ҳама чашм манаст онҷои дамӣ мأўо макун

گر همه چشم منست آنجا دمی مأوا مکن

Мардуми чашмӣ , машав аз дида ӣ ғоӣб чун парӣ

مردم چشمی، مشو از دیده ی غائب چون پری

Аз хаёли худ марои девона ва шайдо макун

از خیال خود مرا دیوانه و شیدا مکن

Рӯй худ бар доманати судами ?хитой ман бапуш

روی خود بر دامنت سودم خطای من بپوش

Гар бадӣ кардам биравӣ зарди ман пайдо макун

گر بدی کردم بروی زرد من پیدا مکن

Доман аз дастами макаши имрӯз аз фардо битарс

دامن از دستم مکش امروز از فردا بترس

Дод мазлӯмон бидиҳ , имрӯзро фардо макун

داد مظلومان بده، امروز را فردا مکن

Ҳоли дил чун гӯямат машғӯли ноз худ машав

حال دل چون گویمت مشغول ناز خود مشو

Бишинав аз ман хешро якбора бепарво макун

بشنو از من خویش را یکباره بی پروا مکن

Ман саги Кувайт , марои манашон баробар бо рақиб

من سگ کویت، مرا منشان برابر با رقیب

Дар миёни дшмнонм беш азин расво макун

در میان دشمنانم بیش ازین رسوا مکن

Ишқ май бозии фиғонӣ бо балоӣ дил бисоз

عشق می بازی فغانی با بلای دل بساز

ё ҳавои васли хубони сеӣ боло макун

یا هوای وصل خوبان سهی بالا مکن