Харош сина шуд имрӯзи айши дайнаи мо

خراش سینه شد امروز عیش دینهٔ ما

Чаҳ санг буд ки омад бар обгинаи мо

چه سنگ بود که آمد بر آبگینهٔ ما

Ситораи тирау толеъи заъифу бахти забун

ستاره تیره و طالع ضعیف و بخت زبون

Ба қарн ҳо натавон ёфтан қаринаи мо

به قرن‌ها نتوان یافتن قرینهٔ ما

Шикасти гармии бозори гунбади мино

شکست گرمی بازار گنبد مینا

Чу офтоби ту пайдо шуд аз Мадинаи мо

چو آفتاب تو پیدا شد از مدینهٔ ما

Ту давр май рӯй аз роҳ варна наздики сет

تو دور می‌روی از راه ورنه نزدیک‌ست

Раҳе ба сӯии ту боз аз шикофи синаи мо

رهی به سوی تو باز از شکاف سینهٔ ما

зи ҳол хеш нагардад чунонкии нақши нигин

ز حال خویش نگردد چنانکه نقش نگین

Дар обу оташ агар аФгнии сафинаи мо

در آب و آتش اگر افگنی سفینهٔ ما

Чаҳ ҷои ҷоми ҷам акнӯн ки ишқ шуд соқӣ

چه جای جام جم اکنون که عشق شد ساقی

Зулоли Хизр буд ҷуръаи каминаи мо

زلال خضر بود جرعهٔ کمینهٔ ما

Ту дӯст бош фиғонӣ ва бад магардон дил

تو دوست باش فغانی و بد مگردان دل

Бабанд халқи ҷаҳон , гӯи камар ба кӣнаи мо

ببند خلق جهان، گو کمر به کینهٔ ما