Зиҳии сарсабзӣ аз сарви баландати тоҷи шоҳӣ ро

زهی سرسبزی از سرو بلندت تاج شاهی را

Фурӯғ аз лмъаҳ ӣ меҳри рахти шамъи илоҳӣ ро

فروغ از لمعه ی مهر رخت شمع الهی را

Зшўқи лола ӣ рӯй ту дорам оташӣ дар дил

زشوق لاله ی روی تو دارم آتشی در دل

Ки то рӯзи ҷазо доғаш наяндозад сиёҳӣ ро

که تا روز جزا داغش نیندازد سیاهی را

Хати сабзати бхўни ошиқон маҳзар навишт охир

خط سبزت بخون عاشقان محضر نوشت آخر

Дили ошуфта ҳам медод аввали ин гувоҳӣ ро

دل آشفته هم میداد اول این گواهی را

Чаҳ шуд ваа каз фиғону гиря ҳаргиз нест оромам

چه شد وه کز فغان و گریه هرگز نیست آرامم

Қарорӣ ҳаст охири бкрмонии мурғу моҳӣ ро

قراری هست آخر بکرمانی مرغ و ماهی را

Саҳаргаҳ чун ғами рӯзи ҷудоӣ дар дилам уфтад

سحرگه چون غم روز جدایی در دلم افتد

Боаҳ сард бинишонам чароғи субҳгоҳӣ ро

بآه سرد بنشانم چراغ صبحگاهی را

Рухи зарди марои ашки ҷгргўн тоза медорад

رخ زرد مرا اشک جگرگون تازه میدارد

Сиришки арғавонии гул буд рухсори коҳӣ ро

سرشک ارغوانی گل بود رخسار کاهی را

Чаҳ узр мақдамат хоҳад фиғонӣ чун шӯии ҳозир

چه عذر مقدمت خواهد فغانی چون شوی حاضر

Ки бандади ҳайрати ҳасанати забони узрхоҳӣ ро

که بندد حیرت حسنت زبان عذرخواهی را