Чашми ман аз назораи он зулфи машки бӯ

چشم من از نظارهٔ آن زلف مشک‌بو

Чун нофатарӣ сет ки хӯн мечакад аз ӯ

چون نافهٔ تری‌ست که خون می‌چکد از او

Як қатраи хӯни сӯхтаи холи глрхии сет

یک قطره خون سوختهٔ خال گلرخی‌ست

Ҳар ғунчаи бунафша ки байнам ба тарафи ҷӯ

هر غنچهٔ بنفشه که بینم به طرف جو

Хунобае ки май кашам аз теғи ишқи ту

خونابه‌ای که می‌کشم از تیغ عشق تو

Чун оби зиндагӣ ба гулӯ меравад фурӯ

چون آب زندگی به گلو می‌رود فرو

Хоҳам чу гули сафинаи дилро варақи варақ

خواهم چو گل سفینهٔ دل را ورق ورق

Ҳар як варақ ба дасти нигории фириштаи ху

هر یک ورق به دست نگاری فرشته‌خو

Ту шоҳи байти дафтари ҳасанӣу маънӣат

تو شاه بیت دفتر حسنی و معنیت

Халқи ҷамилу хуии хушу сӯрати накӯ

خلق جمیل و خوی خوش و صورت نکو

Ҳар нозукӣ ки буд ниҳон дар ниқоби ҳасан

هر نازکی که بود نهان در نقاب حسن

Холат намӯд аз шикани зулфи мӯ ба мӯ

خالت نمود از شکن زلف مو به مو

Лаби бастае фиғонӣу аҳбоби мустамеъ

لب بسته‌ای فغانی و احباب مستمع

Тӯтии туе дарин шкрстон сухан бигӯ

طوطی تویی درین شکرستان سخن بگو