Набинад аз ҳаёи ҳаргиз касе домони пок ӯ

نبیند از حیا هرگز کسی دامان پاک او

Гувоҳ доман покаст чашми шрмнок ӯ

گواه دامن پاکست چشم شرمناک او

Таниш дар перҳани бенанду рухсораш дар ойӣна

تنش در پیرهن بینند و رخسارش در آیینه

Ҳамин бошад сафои ошиқони синаи чок ӯ

همین باشد صفای عاشقان سینه چاک او

Рақиби хираи пиндорад ки дорад пеш ӯ қадре

رقیب خیره پندارد که دارد پیش او قدری

намедонад ки он бдхўӣ мехоҳад ҳалок ӯ

نمی داند که آن بدخوی می خواهد هلاک او

Дилам тангаст бигзор эй муаллим то сухан гуяд

دلم تنگست بگذار ای معلم تا سخن گوید

Ки бардорад ғуборӣ аз дилами тақрири пок ӯ

که بردارد غباری از دلم تقریر پاک او

Ҳалоки он лабам то кӣ диҳад соқӣ май талхам

هلاک آن لبم تا کی دهد ساقی می تلخم

На об зиндагонӣ меравад дар ҷӯии ток ӯ

نه آب زندگانی می رود در جوی تاک او

Расед он тарк аз гирди раҳ ва ман куштаи рӯйиш

رسید آن ترک از گرد ره و من کشتهٔ رویش

Крои Зуҳраи сети кон сӯ бингар аз тарсу бок ӯ

کرا زهره ست کان سو بنگر از ترس و باک او

Фиғонии рухи мтоб аз он кафи по гар диҳад хокат

فغانی رخ متاب از آن کف پا گر دهد خاکت

Ки аз оби ҳаёти дигарон кам нест хок ӯ

که از آب حیات دیگران کم نیست خاک او