Миннат ки боз шуд гиреҳӣ аз ҷабини ту

منت که باز شد گرهی از جبین تو

Ҳарфӣ шунидам аз лаб чун ангабини ту

حرفی شنیدم از لب چون انگبین تو

Аз як ишора май кашӣ ва зинда ме кунӣ

از یک اشاره می کشی و زنده می کنی

Сад офарини бғмзаҳ ӣ сҳроФрини ту

صد آفرین بغمزه ی سحرآفرین تو

эй боғбон ки нахли гулат бар муроди бод

ای باغبان که نخل گلت بر مراد باد

Аз давр чанд ғусса хӯрд хӯшаи чини ту

از دور چند غصه خورد خوشه چین تو

Мекаш баҳри киришма ки донеи туро чаҳ ғам

میکش بهر کرشمه که دانی ترا چه غم

Шукри худо ки нест касе дар камӣни ту

شکر خدا که نیست کسی در کمین تو

Бо ҳар ки дам задӣ суханати зуд дар гирифт

با هر که دم زدی سخنت زود در گرفت

Оҳ эй шукри лаб аз нафаси оташини ту

آه ای شکر لب از نفس آتشین تو

Шоҳони ниҳодаи пеши лабати меҳр бар даҳон

شاهان نهاده پیش لبت مهر بر دهان

Зон исми аъзамӣ ки буд бар нигини ту

زان اسم اعظمی که بود بر نگین تو

Оҳӣ задӣ чунонкии фиғонӣ ҳалок шуд

آهی زدی چنانکه فغانی هلاک شد

Фарёд аз дили туу оҳи ҳазини ту

فریاد از دل تو و آه حزین تو