Ин манам ҳар шом чун парвона ҷое сӯхта

این منم هر شام چون پروانه جایی سوخته

Карда тарки ҷони ширин дар ҳавои сӯхта

کرده ترک جان شیرین در هوایی سوخته

Ростӣ парвона донад чошнии доғи ишқ

راستی پروانه داند چاشنی داغ عشق

Кӯ дар ин оташ чу ман бедасту поеи сӯхта

کو در این آتش چو من بیدست و پایی سوخته

Ҳар сабоҳами тозаи доғӣ бар дил аз ишқ гулӣаст

هر صباحم تازه داغی بر دل از عشق گلیست

Ҳамчуи он девонаи каш ҳар рӯз ҷое сӯхта

همچو آن دیوانه کش هر روز جایی سوخته

Дӯст медорад дили ман доғҳои хеш ро

دوست می دارد دل من داغ های خویش را

Зонка ҳар як аз барои дилрабоеи сӯхта

زانکه هر یک از برای دلربایی سوخته

Дил ки баргашт аз ману бололаи рӯйон ху гирифт

دل که برگشت از من و بالاله رویان خو گرفت

Бинмши икрўз аз доғи ҷудои сӯхта

بینمش یکروز از داغ جدایی سوخته

Кист бо доғи таманнояти фиғонӣ дар ҷаҳон

کیست با داغ تمنایت فغانی در جهان

Дарди прўрдии асирии бенавои сӯхта

درد پروردی اسیری بینوایی سوخته