Сӯфии зи каъбаи рӯ ба харобот карда Эй

صوفی ز کعبه رو به خرابات کرده‌ای

Нек омадӣ биё ки каромот карда Эй

نیک آمدی بیا که کرامات کرده‌ای

Санъат макун ки ҳар ду гирифтор як дарем

صنعت مکن که هر دو گرفتار یک دریم

Мо оҳу нола ва ту муноҷот карда Эй

ما آه و ناله و تو مناجات کرده‌ای

Суҳбат қазо надораду нақди равони бақо

صحبت قضا ندارد و نقد روان بقا

Соғари талаб чаҳ такя бар авқот карда Эй

ساغر طلب چه تکیه بر اوقات کرده‌ای

Дар ҳасан агар хаёл нагунҷад ба рангу бӯ

در حسن اگر خیال نگنجد به رنگ و بو

Равшан шавад ки рӯ ба чаҳ мрот карда Эй

روشن شود که رو به چه مرآت کرده‌ای

Худро ду дили мсоз ки куфр тариқатаст

خود را دو دل مساز که کفر طریقتست

Аз ҳар ҷиҳат ки тафриқа дар зот карда Эй

از هر جهت که تفرقه در ذات کرده‌ای

Фарёд агар на ақл ба ваҷҳе кунад қабул

فریاد اگر نه عقل به وجهی کند قبول

Онҳо ки дар хаёли худ исбот карда Эй

آنها که در خیال خود اثبات کرده‌ای

Ҳоло ғаниматаст фиғонии канори кишт

حالا غنیمتست فغانی کنار کشت

Худро миёни арса чаро мот карда Эй

خود را میان عرصه چرا مات کرده‌ای