Шаб чун рӯми зи манзили он моҳи харгаҳӣ

شب چون روم ز منزل آن ماه خرگهی

Аз дидаи сайли ашк наад рӯи бҳмрҳӣ

از دیده سیل اشک نهد رو بهمرهی

Чндонкаҳ рафтам аз паии гирди саманд ӯ

چندانکه رفتم از پی گرد سمند او

Рӯзӣ нашуд ки пар шавад ин дида ӣ тиҳӣ

روزی نشد که پر شود این دیده ی تهی

Ҳар дами ҳазор қофила ӣ ҷони ббўӣ ӯ

هر دم هزار قافله ی جان ببوی او

Оянд ва бигузаранд чу боди саҳари гуҳӣ

آیند و بگذرند چو باد سحر گهی

Шарҳи дарозии шаби ҳиҷрони нгўимт

شرح درازی شب هجران نگویمت

Рӯзи висол агар наниҳанд рӯи бкўтҳӣ

روز وصال اگر ننهند رو بکوتهی

Гоҳе бъшқ , носеҳ ушшоқ ме шудам

گاهی بعشق، ناصح عشاق می شدم

Дарёфтам ки бехабарӣ буду аблаҳӣ

دریافتم که بی خبری بود و ابلهی

Осӯда ӣӣ ки монеъ дил мешавад бъшқ

آسوده یی که مانع دل می شود بعشق

Аз дил хабар надорад ва аз ишқи огаҳӣ

از دل خبر ندارد و از عشق آگهی

Бар хок май нуҳум чу фиғонии рухи ниёз

بر خاک می نهم چو فغانی رخ نیاز

Ҳар ҷо ки бар замини қадам ноз ме наҳй

هر جا که بر زمین قدم ناز می نهی