Шаб чу шохи арғавони якто қабо ме омадӣ

شب چو شاخ ارغوان یکتا قبا می‌آمدی

Ончунон пурҳолу рангин аз куҷо ме омадӣ

آنچنان پُرحال و رنگین از کجا می‌آمدی

Ҳар тарафи афтону хезон будӣ ва ман мунтазир

هر طرف افتان و خیزان بودی و من منتظر

Ҷони ман май сӯхтӣ эй шамъ то ме омадӣ

جان من می‌سوختی ای شمع تا می‌آمدی

Худ ки буд он сайди ваҳшии кончнони бегонаи вор

خود که بود آن صید وحشی کآنچنان بیگانه‌وار

намешуд аз пеш ва ту бе худ аз қафо ме омадӣ

می‌شد از پیش و تو بی‌خود از قفا می‌آمدی

Халқро сӯии худои даст аз ту венаи мушкил ки ту

خلق را سوی خدا دست از تو وین مشکل که تو

Абрувони парчин ба миҳроб дуо ме омадӣ

ابروان پرچین به محراب دعا می‌آمدی

Доштӣ майл майу маъшӯқу ошиқи нотавон

داشتی میل می و معشوق و عاشق ناتوان

Дарди моро буд ва ту баҳр даво ме омадӣ

درد ما را بود و تو بهر دوا می‌آمدی

Хоб дар чашмам наомад аз хаёлат то ба рӯз

خواب در چشمم نیامد از خیالت تا به روز

Инчунин то бар сари аҳд вафо ме омадӣ

اینچنین تا بر سر عهد وفا می‌آمدی

Оҳ аз он шабҳо фиғонӣ каз ҳавои гули рухӣ

آه از آن شب‌ها فغانی کز هوای گل‌رخی

Ҳамчуи оташ бар сари роҳ сабо ме омадӣ

همچو آتش بر سر راه صبا می‌آمدی