Бтўи ҳоли худ чаҳ гӯям ки ту худ шунида бошӣ

بتو حال خود چه گویم که تو خود شنیده باشی

Ғами дил аён насозам ки бидон расида бошӣ

غم دل عیان نسازم که بدان رسیده باشی

Чехияанд касе ки умрии бғзоли ним хобат

چکند کسی که عمری بغزال نیم خوابت

Чу нар Фгндаҳ бошад зи буриш рамида бошӣ

چو نر فگنده باشد ز برش رمیده باشی

Барраати фитодаи бихўд чаҳ хуши онкии бигмонӣ

برهت فتاده بیخود چه خوش آنکه بیگمانی

Басарами расида ногоҳ ва Аннан кашида бошӣ

بسرم رسیده ناگاه و عنان کشیده باشی

Чаҳ фироқ бинад ондл ки ту ҷилваи гоҳ созӣ

چه فراغ بیند آندل که تو جلوه گاه سازی

Чаҳ ҳиҷоб монад онро ки ту нур дида бошӣ

چه حجاب ماند آن را که تو نور دیده باشی

Ғами ноумедии ман магари он нафаси бадоне

غم ناامیدی من مگر آن نفس بدانی

Ки бурун рӯй зи боғӣ ва гулӣ начида бошӣ

که برون روی ز باغی و گلی نچیده باشی

Бхти бунафшаи фомаши назари он замон кун аидл

بخط بنفشه فامش نظر آن زمان کن ایدل

Ки дуои субҳгоҳии брхш дамида бошӣ

که دعای صبحگاهی برخش دمیده باشی

Бўсоли сарв қадаш нарисӣ магари замонӣ

بوصال سرو قدش نرسی مگر زمانی

Ки дарин чамани фиғонӣ чу алиф ҷарида бошӣ

که درین چمن فغانی چو الف جریده باشی