Ғариби кӯии ту бенола ӣ ҳазин нанишаст

غریب کوی تو بی ناله ی حزین ننشست

Надошт суҳбат ва бо ҳеҷ ҳамнишин нанишаст

نداشت صحبت و با هیچ همنشین ننشست

На мурғ бар сари ман мӯр низ хона гирифт

نه مرغ بر سر من مور نیز خانه گرفت

Касе ба роҳи бути хеш беш азин нанишаст

کسی به راه بت خویش بیش ازین ننشست

Чаҳ ғами зи домани олӯда ӣ манаст туро

چه غم ز دامن آلوده ی منست ترا

Ки гирди ғайр ба домон ва остин нанишаст

که گرد غیر به دامان و آستین ننشست

зи хоки кушта ӣ заҳри фироқ сабза дамид

ز خاک کشته ی زهر فراق سبزه دمید

Ҳануз яксар мӯят бар ангабин нанишаст

هنوز یکسر مویت بر انگبین ننشست

Гули муроди з рӯй ту шамъи маҷлиси чид

گل مراد ز روی تو شمع مجلس چید

Ки то нхости азуи шуъла бар замин нанишаст

که تا نخاست ازو شعله بر زمین ننشست

Ҳазор Зуҳраи ҷабини роми тозӣона ӣ тест

هزار زهره جبین رام تازیانه ی تست

Бад-ӣни зуҳӯри баланди ахтарӣ бузин нанишаст

بدین ظهور بلند اختری بزین ننشست

Хароби он ду лаби лаъли ёри хештанам

خراب آن دو لب لعل یار خویشتنم

Ки ҳаргиз ӯ зи ҳаё бо батон чин нанишаст

که هرگز او ز حیا با بتان چین ننشست

Хуши он ҳариф ки ҳар чанд дард дард кашид

خوش آن حریف که هر چند درد درد کشید

Гиреҳ ба гӯша ӣ абрӯ назд ғамин нанишаст

گره به گوشه ی ابرو نزد غمین ننشست

Ҳасуд бар дили тангами ҳазор доғи ниҳод

حسود بر دل تنگم هزار داغ نهاد

Ки икрҳши арақ аз шарм бар ҷабин нанишаст

که یکرهش عرق از شرم بر جبین ننشست

Ба домани ту чаҳ зебост қатраҳои шароб

به دامن تو چه زیباست قطره های شراب

Ба барги лолау гули шабнами ин чунин нанишаст

به برگ لاله و گل شبنم این چنین ننشست

Барои субҳи висолати фиғонии маҳҷӯр

برای صبح وصالت فغانی مهجور

Шабӣ нарафт ки то рӯз дар камӣн нанишаст

شبی نرفت که تا روز در کمین ننشست