Хуш он дамид ки дар дом рӯзгор насӯхт

خوش آن دمید که در دام روزگار نسوخت

Наомад аз адами ӣнҷоу зор зор насӯхт

نیامد از عدم اینجا و زار زار نسوخت

Кадоми тнгдл аз бодаи гарми гашти шабӣ

کدام تنگدل از باده گرم گشت شبی

Ки чанд рӯз дигар аз ғам хумор насӯхт

که چند روز دگر از غم خمار نسوخت

Ки дил ба ваъда ӣ ширини лабии муқайяди сохт

که دل به وعده ی شیرین لبی مقید ساخت

Ки то ба рӯзи қиёмат дар интизор насӯхт

که تا به روز قیامت در انتظار نسوخت

Чароғи айши ниФрўхт дар сароча ӣ дил

چراغ عیش نیفروخت در سراچه ی دل

Касе ки пеши ту худро ҳазор бор насӯхт

کسی که پیش تو خود را هزار بار نسوخت

Шарори дил на марои зарраи зарраи сӯзаду бас

شرار دل نه مرا ذره ذره سوزد و بس

Дарун кист ки сад бори азин шарор насӯхт

درون کیست که صد بار ازین شرار نسوخت

Дарин муҳӣт надидам дарӣ ки дар талабаш

درین محیط ندیدم دری که در طلبش

Ҳазор толиби саргашта дар канор насӯхт

هزار طالب سرگشته در کنار نسوخت

Ҳазор нахли ҷавони зер хок рафт ва ҳануз

هزار نخل جوان زیر خاک رفت و هنوز

Ҷаҳон барои яке бар сар мазор насӯхт

جهان برای یکی بر سر مزار نسوخت

На дӯст буд ки ғамгин нагашт дар ғами дӯст

نه دوست بود که غمگین نگشت در غم دوست

На ёр буд ки ҷонаш барои ёр насӯхт

نه یار بود که جانش برای یار نسوخت

Махӯр шароби Фғониўи ашки гарми марез

مخور شراب فغانیو اشک گرم مریز

Хамаш ки баҳри димоғат фигор насӯхт

خمش که بهر دماغت فگار نسوخت