Чун нуқтаи нур сипеҳр ояд зи ҳути андари ҳамл

چون نقطه نور سپهر آید ز حوت اندر حمل

Пӯшад чу ҷинати боғро ҳолеу ҳиллӣу ҳлл

پوشد چو جنت باغ را حالی و حلی و حلل

Ҳамчун зи нақз ар танги чин , гардад пар аз сабзаи замин

همچون ز نقض ار تنگ چین، گردد پر از سبزه زمین

Ҳамчун биҳишт аз ҳури айн , гардад пар аз лолаи ҷабал

همچون بهشت از حور عین، گردد پر از لاله جبل

Булбули براردи ғулғулӣ , чун бушковад аз гули гулӣ

بلبل برآرد غلغلی، چون بشکفد از گل گلی

Вази ршги гул ҳар слслӣ , бо булбул ояд дар ҷадал

وز رشگ گل هر صلصلی، با بلبل آید در جدل

Гардад шхи пари шоху санг , аз сабза чун пушти паланг

گردد شخ پر شاخ و سنگ، از سبزه چون پشت پلنگ

Оҳӯ кунад сами сими ранг , аз ёсамин бар кӯҳу тел

آهو کند سم سیم رنگ، از یاسمین بر کوه و تل

Нилӯфари зоҳиди либос аз зар наад бар дасти кос

نیلوفر زاهد لباس از زر نهد بر دست کاس

Абр аз ҳаво дар биқёс , афшонда дар косаши зтл

ابر از هوا در بیقیاس، افشانده در کاسش زطل

Бустони з гул ёбад хатар бар гул кунад булбули назар

بستان ز گل یابد خطر بر گل کند بلبل نظر

Гулро диҳад Қатари мтр , дар дилбарии зӯри бтл

گل را دهد قطر مطر، در دلبری زور بطل

Гӯйанд мурғон дар рабиъ , абёту ашъори бадеъ

گویند مرغان در ربیع، ابیات و اشعار بدیع

Ин гуфта аз баҳри сариъ , он гуфта аз баҳри рамл

این گفته از بحر سریع، آن گفته از بحر رمل

Чун булбулӣ нола кунад , дидаи пар аз жола кунад

چون بلبلی ناله کند، دیده پر از ژاله کند

Кебек аз пай нола кунад , бар бонг ӯ рақс аз қулал

کبک از پی ناله کند، بر بانگ او رقص از قلل

Бо гул кунад лолаи қирон , мли бобунафша ҳамчунон

با گل کند لاله قران، مل بابنفشه همچنان

Зин ҳар се бинии бӯстон , пари оташу дӯду шъл

زین هر سه بینی بوستان، پر آتش و دود و شعل

Лолаи брғми моҳи дай , бар кафи ниҳодаи ҷом май

لاله برغم ماه دی، بر کف نهاده جام می

Бар ҷой май дар ҷоми вай , бинад нишони дарди хул

بر جای می در جام وی، بیند نشان درد خل

Гул чун табиби дсткор , ороста бар ҷӯйбор

گل چون طبیب دستکار، آراسته بر جویبار

Ояд ки наргисро зи тор , аз дида бардорад сбл

آید که نرگس را ز تار، از دیده بردارد سبل

То боди наврӯзии бузон , шуд дар чаманҳо дар вазон

تا باد نوروزی بزان، شد در چمن ها در وزان

Гуми гашти осори хазону афзуд дар олами амл

گم گشت آثار خزان و افزود در عالم امل

Зини пеш дар даии моҳи дун , аз барф ки шуд симгун

زین پیش در دی ماه دون، از برف که شد سیمگون

Вази фари фарвардин кунун шуд сим чун симоби ҳал

وز فر فروردین کنون شد سیم چون سیماب حل

эй чун ту хӯбӣ дар ҷаҳон , надиҳад ба хӯбии каси нишон

ای چون تو خوبی در جهان، ندهد به خوبی کس نشان

Лоғар чу мӯрон аз миён , фарбеҳ чу гӯрон аз кФл

لاغر چو موران از میان، فربه چو گوران از کفل

Он холи ту бар тарафи лаб , дар сояи зулф чу шаб

آن خال تو بر طرف لب، در سایه زلف چو شب

Гўӣӣ қирон кард эй аҷаб , бо Зуҳра дар ақраби Зуҳал

گوئی قران کرد ای عجب، با زهره در عقرب زحل

Чун ҷом бар дастами диҳӣ , бояд ки бӯсам дар диҳӣ

چون جام بر دستم دهی، باید که بوسم در دهی

То ман кунам соғари тиҳӣ , бар ёди шоҳаншоҳи ял

تا من کنم ساغر تهی، بر یاد شاهنشاه یل

Фармондиҳ рӯй замини хоқони Акбари фахри дайн

فرمانده روی زمین خاقان اکبر فخر دین

Хусрав манӯчеҳр гузин дорандаи дайну дувал

خسرو منوچهر گزین دارنده دین و دول

Шоҳӣ ки бар даргоҳ ӯ , аз қадару садри гоҳ ӯ

شاهی که بر درگاه او، از قدر و صدر گاه او

Даври фалак бо ҷоҳ ӯ аз бандагони камтари маҳал

دور فلک با جاه او از بندگان کمتر محل

Дар амну адлу малику дайни сокин чу андари бисмии син

در امن و عدل و ملک و دین ساکن چو اندر بسم سین

Бар лутфу хашмаши меҳру кин , бинӣ чуҳоро лоами ҳилл

بر لطف و خشمش مهر و کین، بینی چو ها را لام هل

Гарчи палангонро гулӯ , бФшрд , чархи шери ху

گرچه پلنگان را گلو، بفشرد، چرخ شیر خو

Пеши саги даргоҳ ӯ , гурба бияфканад аз бағал

پیش سگ درگاه او، گربه بیفکند از بغل

Аҳком ӯро чун ибод , оварда афлоки инқиёд

احکام او را چون عباد، آورده افلاک انقیاد

Аз олами куну фасод , осор ӯ бардаи халал

از عالم کون و فساد، آثار او برده خلل

Гар акси теғаши андакӣ , бар анҷом уфтад бе шаккӣ

گر عکس تیغش اندکی، بر انجام افتد بی شکی

Гардад зи нур ҳар яке , афлок бар сӯзи дФл

گردد ز نور هر یکی، افلاک بر سوز دفل

Бо адлаши андари ноҳит , золим намонаду бади ният

با عدلش اندر ناحیت، ظالم نماند و بد نیت

Оре ба ҳукми хосият , бигурезад аз нофаи ҷаъл

آری به حکم خاصیت، بگریزد از نافه جعل

АФлоҳи шоху бех ӯ , дар теғ чун миррӣх ӯ

افلاح شاخ و بیخ او، در تیغ چون مریخ او

Айёмро таърих ӯ , аз аҳди Искандари бадал

ایام را تاریخ او، از عهد اسکندر بدل

То хасм ӯ ғамнок шуд , заҳри дилӣ тирёк шуд

تا خصم او غمناک شد، زهر دلی تریاک شد

Ширвони зи фитна пок шуд , чун каъба аз лоату ҳбл

شروان ز فتنه پاک شد، چون کعبه از لات و هبل

эй фазлу адлат беғараз , табъу мизоҷат бе мараз

ای فضل و عدلت بی غرض، طبع و مزاجت بی مرض

Даврӣ чу рӯҳ аз ҳар иваз , покӣ чу ақл аз ҳар злл

دوری چو روح از هر عوض، پاکی چو عقل از هر زلل

То ҳаст анҷумро қирон , то хезад аз оташи духон

تا هست انجم را قران، تا خیزد از آتش دخان

То бод бошад асли ҷон , то зоб ва хок ояд вҳл

تا باد باشد اصل جان، تا زآب و خاک آید وحل

Боди анҷум аз қудрати нишон , чун оташи осори аён

باد انجم از قدرت نشان، چون آتش آثار عیان

Бар обу хоки амрати равон , чун бод дар саҳрои втл

بر آب و خاک امرت روان، چون باد در صحرا وتل

Бар дасти тугоҳ зафар чун гавҳар аз нусрати ҳаҷар

بر دست توگاه ظفر چون گوهر از نصرت حجر

Дар коми хасми хираи сар , чун ҳанзал аз меҳнати асал

در کام خصم خیره سر، چون حنظل از محنت عسل