Шаб набошад ки фироқи ту дилам хӯн накунад

شب نباشد که فراق تو دلم خون نکند

Ворзўии ту марои ранҷи дил афзӯн накунад

وآرزوی تو مرا رنج دل افزون نکند

Ҳеҷ рӯзӣ набӯд кондаҳи шавқи ту маро

هیچ روزی نبود کانده شوق تو مرا

Дил чу оташкадау дида чу Ҷайҳун накунад

دل چو آتشکده و دیده چو جیحون نکند

Мижа бар ҳам назанад дидаи ман ҳеҷ шабӣ

مژه بر هم نزند دیده من هیچ شبی

То ба хӯни хоки сари кӯии ту маъҷун накунад

تا به خون خاک سر کوی تو معجون نکند

Ҳар куҷои ишқи ману ҳасани туро васф кунанд

هر کجا عشق من و حسن تو را وصف کنند

Ҳеҷ оқили сифати Лайлӣ ва маҷнӯн накунад

هیچ عاقل صفت لیلی و مجنون نکند

Сояи зулфи ту чун фари ҳамист ба фол

سایه زلف تو چون فر همایست به فال

Аз чаҳ фоли ман длхстаҳ ҳумоюн накунад

از چه فال من دلخسته همایون نکند

Зулф чун мори ту осеб диҳад лаъли ту ро

زلف چون مار تو آسیب دهد لعل تو را

Гар бар ӯ наргиси ҷодӯии ту афсун накунад

گر بر او نرگس جادوی تو افسون نکند

Гарчи лаълат ба вафои ваъда басӣ дод маро

گرچه لعلت به وفا وعده بسی داد مرا

Накунад ваъдаи вафо то ҷигарам хӯн накунад

نکند وعده وفا تا جگرم خون نکند

Чашми шӯхат ба ҷафои кишти маро , пас лаби ту

چشم شوخت به جفا کشت مرا، پس لب تو

Кӣ кунад дрҳқи ман саъйгар акнӯн накунад

کی کند درحق من سعی گر اکنون نکند

Гарчи дар доираи ишқи ту ҷон дар хатар аст

گرچه در دایره عشق تو جان در خطر است

( фалакӣ )ро каси азин доира берун накунад

(فلکی) را کس ازین دایره بیرون نکند

На хато гуфтам ҷон бар хатар онрост ки ӯ

نه خطا گفتم جان بر خطر آنراست که او

Хизмати шоҳ ( манӯчеҳр ) Фаридун накунад

خدمت شاه (منوچهر) فریدون نکند

Хусрави ширвони хоқони бузурги онкии хирад

خسرو شروان خاقان بزرگ آنکه خرد

Пеши қадараши сифати рифъат гардун накунад

پیش قدرش صفت رفعت گردون نکند

Хусравӣ кӯ накунад қасди диёрӣ ки ба теғ

خسروی کو نکند قصد دیاری که به تیغ

Хокаш аз хӯни холов чу тбрхўн накунад

خاکش از خون خالف چو طبرخون نکند

Сад як ончӣ кунад ҳайбат ӯ бо тани хасм

صد یک آنچه کند هیبت او با تن خصم

Бо гулистон ба зимистони ма конӯн накунад

با گلستان به زمستان مه کانون نکند

Шаҳи Фаридун ки ба фари кори ҷаҳони сохт чунон

شه فریدون که به فر کار جهان ساخت چنان

Ҷузи манӯчеҳри Фаридун ба Фаридун накунад

جز منوچهر فریدون به فریدون نکند

Теғ ӯ хок чу дарё кунад аз хӯни аду

تیغ او خاک چو دریا کند از خون عدو

Ҷузи чунин шаҳ ба чунон теғ шабихун накунад

جز چنین شه به چنان تیغ شبیخون نکند

Худ куҷо рӯй наад шоҳи гуҳи кин ки ба сам

خود کجا روی نهد شاه گه کین که به سم

Кӯҳкани бора ӯ кӯҳ чу ҳомӯн накунад

کوهکن باره او کوه چو هامون نکند

Каф ӯ бас накунад бахшиш то маркази хок

کف او بس نکند بخشش تا مرکز خاک

Аз хзоӣн ба атои пари зар мхзўн накунад

از خزائن به عطا پر زر مخزون نکند

Мушкилии ҳали бикунади хотир ӯ гоҳи суол

مشکلی حل بکند خاطر او گاه سئوال

Ки агар ҷони бикунад ва ҳам Флотўн накунад

که اگر جان بکند و هم فلاطون نکند

Мояи ҷон чу тавон ёфтан аз хизмат ӯ

مایه جان چو توان یافتن از خدمت او

Марди фарзона ба ҷони хизмат ӯ чун накунад

مرد فرزانه به جان خدمت او چون نکند

ӯ кунад кори ҷаҳони рост на гардун ки ҳар онч

او کند کار جهان راست نه گردون که هر آنچ

Теғи султони бикунади хома гардун накунад

تیغ سلطان بکند خامه گردون نکند

эй фалак қадре каз садри фалаки меҳри мунир

ای فلک قدری کز صدر فلک مهر منیر

Дили худ ҷуз ба кафи меҳри ту марҳӯн накунад

دل خود جز به کف مهر تو مرهون نکند

Малик сокин нашавад то фалак аз рӯй хитоб

ملک ساکن نشود تا فلک از روی خطاب

Хутбаи номи ту дар хитта маскӯн накунад

خطبه نام تو در خطه مسکون نکند

Хасм хоҳад ки чу ту рост кунад малик валек

خصم خواهد که چو تو راست کند ملک ولیک

Ақли ҷуз сухра бидон мудаббир малъун накунад

عقل جز سخره بدان مدبر ملعون نکند

КФки собӯн чу туф хур накунад ҷомаи сифед

کفک صابون چو تف خور نکند جامه سفید

Косри қурсаи хури қурса собӯн накунад

کاثر قرصه خور قرصه صابون نکند

Ҳеҷ сар бо кафи пои ту муқобил нашавад

هیچ سر با کف پای تو مقابل نشود

Ки варо бо фалаки иқболи ту мақрун накунад

که ورا با فلک اقبال تو مقرون نکند

Ҳар ки кини ту қарини дил ӯ шуд нараҳад

هر که کین تو قرین دل او شد نرهد

То қирони фалакаши ҳамсар қорун накунад

تا قران فلکش همسر قارون نکند

На ба бадарӣ бирасад ҳар ки ҳилоли тани хеш

نه به بدری برسد هر که هلال تن خویش

Пеши болои алиф ар ту чун навен накунад

پیش بالای الف ار تو چون نون نکند

Хокрогар зи паии ъз вуҷӯдат набӯд

خاک را گر ز پی عز وجودت نبود

Фалак аз қӯти худ маҳмил мсҳўн накунад

فلک از قوت خود محمل مسحون نکند

Ҳотами тоӣӣ агар зинда шавад нақди карам

حاتم طائی اگر زنده شود نقد کرم

Ҷуз ба мизони дилу раъии ту мавзун накунад

جز به میزان دل و رأی تو موزون نکند

Гар набошад з барои шарафи исои кас

گر نباشد ز برای شرف عیسی کس

Пӯшиши сами хар аз атлас ва аксўн накунад

پوشش سم خر از اطلس و اکسون نکند

Ҷузи ту каси дасту дили мо ба сахо ва ба сухан

جز تو کس دست و دل ما به سخا و به سخن

Пари зари конӣу пари гавҳар макнун накунад

پر زر کانی و پر گوهر مکنون نکند

Банда бар ҷону дил ва бар хираду хотири хеш

بنده بر جان و دل و بر خرد و خاطر خویش

Ҷузи санои дилу бозуии ту қорун накунад

جز ثنای دل و بازوی تو قارون نکند

Сари назми сухан ар на паии мадҳи ту буд

سر نظم سخن ار نه پی مدح تو بود

Дар замири дили худ мзмр ва мазмун накунад

در ضمیر دل خود مضمر و مضمون نکند

Хсрўо рӯза шуду иди тараб рӯй намӯд

خسروا روزه شد و عید طرب روی نمود

Оқили имрӯзи талаби ҷуз мегулгун накунад

عاقل امروز طلب جز می گلگون نکند

Бар ҳамаи халқи ҷаҳони дидаи моҳи шаби ид

بر همه خلق جهان دیده ماه شب عید

Ҷуз ба фари ту фалаки фаррух ва маймун накунад

جز به فر تو فلک فرخ و میمون نکند

Одат ид чунонаст ки хуррам нашавад

عادت عید چنانست که خرم نشود

То баъӣдии дили хасмони ту маҳзун накунад

تا بعیدی دل خصمان تو محزون نکند

Гар хӯрд шаҳду шукри хасми ту алҳақ ки варо

گر خورد شهد و شکر خصم تو الحق که ورا

Дар тани алои асари ҳанзал ва афюн накунад

در تن الا اثر حنظل و افیون نکند

То зи бахти бади вози ахтари вожўн ба мадор

تا ز بخت بد واز اختر واژون به مدار

Фоли каси гардиши афлок ҳумоюн накунад

فال کس گردش افلاک همایون نکند

Боди чўнонкаҳи фалаки ҳосиду бадхоҳи ту ро

باد چونانکه فلک حاسد و بدخواه تو را

Баҳраи ҷузи бахти баду ахтар вожўн накунад

بهره جز بخت بد و اختر واژون نکند