Дигар шуд баҳр санҷидани баробари адли даврон ро

دگر شد بهر سنجیدن برابر عدل دوران را

зи кофуру зи машки рӯзу шаби ду пилаи мизон ро

ز کافور و ز مشک روز و شب دو پله میزان را

Валикини машки афзӯн тар шавад гарчи ҳаво аз барад

ولیکن مشک افزون‌تر شود گرچه هوا از برد

Кунад кофури корӣ ҳар нафаси кӯҳу биёбон ро

کند کافور کاری هر نفس کوه و بیابان را

Шуд аз ибси димоғи даҳри савдои ғолибаши он навъ

شد از یبس دماغ دهر سودا غالبش آن نوع

Ки созад дар саводи шаби ниҳони аъзои урён ро

که سازد در سواد شب نهان اعضای عریان را

Нигари савдоеи маҷнӯн шуда ҳар сӯи шаҷар аз чаҳ

نگر سودایی مجنون شده هر سو شجر از چه

Либос аз бар фиканда бар кашад аз боди афғон ро

لباس از بر فکنده بر کشد از باد افغان را

Башу хон шаҷар бингар ки аз бемории муфрат

بشو خان شجر بنگر که از بیماری مفرط

Аён гирданд ҳрсўи заъфаронии ранги бустон ро

عیان گردند هرسو زعفرانی رنگ بستان را

Ба ҷӯии об чун гул хӯрд он зардӣ бибин ё худ

به جوی آب چون گل خورد آن زردی ببین یا خود

Фалак дар об афкандаст акси барги ағсон ро

فلک در آب افکندست عکس برگ اغصان را

Агар гул хӯрданаши хоҳӣ ки гардад бар дилати равшан

اگر گل خوردنش خواهی که گردد بر دلت روشن

Нишона дар лабаши ёбии гул дар коми пинҳон ро

نشانه در لبش یابی گل در کام پنهان را

Ҳамаи зардии накӯ каз рӯзи бозори нишоти дай

همه زردی نکو کز روز بازار نشاط دی

Хазони оростаи аҷноси рангоранги дукон ро

خزان آراسته اجناس رنگارنگ دکان را

Хазон набӯд магари шӯхони гулшанро баҳор омад

خزان نبود مگر شوخان گلشن را بهار آمد

Ки зоҳир карда ҳар як дар либоси хеши алвон ро

که ظاهر کرده هر یک در لباس خویش الوان را

Кафи худро ҳинои бастаи чанор аз маҳзи раъное

کف خود را حنا بسته چنار از محض رعنایی

Казин дар изтироби афкандаи хубони гулистон ро

کزین در اضطراب افکنده خوبان گلستان را

Шикастаи сарви баҳри даст ӯ монанди машшота

شکسته سرو بهر دست او مانند مشاطه

Нигор аз барг ва зоҳир карда нақшу ҳиӣоти он ро

نگار از برگ و ظاهر کرده نقش و هیئات آن را

Чанори оташ азон созад аён каз ғоиби шухӣ

چنار آتش ازآن سازد عیان کز غایب شوخی

зтаринигор баста созад хушки дастон ро

ز تری نگار بسته سازد خشک دستان را

Сапедор аз ҳарири лимуеи вази ҳалаи асФр

سپیدار از حریر لیمویی وز حله اصفر

Басӣ шармандагӣ оварда хуршеди дурахшон ро

بسی شرمندگی آورده خورشید درخشان را

На барги тӯт каз мумаст карда нахли бандӣҳо

نه برگ توت کز مومست کرده نخل بندیها

зи санъати нахли банди даҳри зеби боғу бустон ро

ز صنعت نخل بند دهر زیب باغ و بستان را

Бидон ҳиأт ки тӯборо ту гӯйии баргҳо руста

بدان هیأت که طوبی را تو گویی برگ‌ها رسته

зи шакли собиту сайёри ҳасани боғи ризвон ро

ز شکل ثابت و سیار حسن باغ رضوان را

Чаман аз барги румони шуълаи афрӯзад вале созад

چمن از برگ رمان شعله افروزد ولی سازد

Дарави ахгари мисоли ҳақҳои лаъли румон ро

درو اخگر مثال حقهای لعل رمان را

Баҳри як ҳуққаи бинии сад ҳазорон лаъли румонӣ

بهر یک حقه بینی صد هزاران لعل رمانی

Агар ореи бурун зон ҳуққаи гавҳарҳои пинҳон ро

اگر آری برون زان حقه گوهرهای پنهان را

зи рашк аз қатраҳои хӯн ки зоҳир кард азуи гардун

ز رشک از قطره‌های خون که ظاهر کرد ازو گردون

Ҳамоногар ҳамон дам карда хӯни олӯдаи пайкон ро

همانا گر همان دم کرده خون آلوده پیکان را

Смоқ оташ зада дар пуштаи худ то ки барраанд

سماق آتش زده در پشته خود تا که برهاند

зи сармои пуштаи парвозони атрофи кҳстон ро

ز سرما پشته پروازان اطراف کهستان را

Дар авроқи рузони наққоши сунъ аз хомаи ҳикмат

در اوراق رزان نقاش صنع از خامه حکمت

Ба рӯй зари варақ аз ранги лаълии рехти афшон ро

به روی زر ورق از رنگ لعلی ریخت افشان را

Магӯ лаълии магар аз бода лаъласт он афшон

مگو لعلی مگر از باده لعلست آن افشان

Паии тарғиб май дарин чунин фаслии ҳарифон ро

پی ترغیب می درین چنین فصلی حریفان را

Ба боғ аз булбули дастони саро гарчи асар набӯд

به باغ از بلبل دستان سرا گرچه اثر نبود

Мғнии гӯи бад-ӣни матлаъи музайяни сози дастон ро

مغنی گو بدین مطلع مزین ساز دستان را

Хазони зўроқ ба з акнӯн ки зинат дод бустон ро

خزان زوراق به ز اکنون که زینت داد بستان را

Хуш ояд сурхи рӯе аз шароби зарди мисатон ро

خوش آید سرخ رویی از شراب زرد مستان را

Бидиҳ соқӣ май асФр ба ранги шуълаи озар

بده ساقی می اصفر به رنگ شعله آذر

Ки бошад рўшноӣиҳо май рангини деҳқон ро

که باشد روشنائیها می رنگین دهقان را

Аҷаби мадфӯн ки аз ҷӯии зараши деҳқон чу бигушоед

عجب مدفون که از جوی زرش دهقان چو بگشاید

зи хоки оради буруни гӯйии хавоси оби ҳайвон ро

ز خاک آرد برون گویی خواص آب حیوان را

Чаҳ зебои бикри шухии кӯ чу берун ояд аз парда

چه زیبا بکر شوخی کو چو بیرون آید از پرده

Дарави сад парда аз кофар ва шайъҳо аҳли имон ро

درو صد پرده از کافر و شیها اهل ایمان را

Чаҳ хуршедӣ ки чун аз машриқ соғар шавад толеъ

چه خورشیدی که چون از مشرق ساغر شود طالع

Барафрӯзад ба шоми айши сад шамъи шабистон ро

برافروزد به شام عیش صد شمع شبستان را

Вагар аз рӯй отшнокш уфтад пуртӯй дар дил

وگر از روی آتشناکش افتد پرتوی در دل

Чу нори Мӯсои афрӯзади дили арбоби ирфон ро

چو نار موسی افروزد دل ارباب عرفان را

Вагар аз лутф бинмоед тариқи маҷлиси ороӣ

وگر از لطف بنماید طریق مجلس‌آرایی

Диҳад ороиши фирдавси аъло базми султон ро

دهد آرایش فردوس اعلی بزم سلطان را

Валикин нек ноед ҷуз ба боғии каш хазон созад

ولیکن نیک ناید جز به باغی کش خزان سازد

зи авроқи нуҷуми осоаши равшани кохи айвон ро

ز اوراق نجوم آساش روشن کاخ ایوان را

Ба барги заъфаронии обкаши хатҳои шингарфӣ

به برگ زعفرانی آبکش خط‌های شنگرفی

Нишони хӯн ашк уфтад рухи ушшоқи гирён ро

نشان خون اشک افتد رخ عشاق گریان را

Кунад барги Марвад аз лаъли фомии нозиронро ҳаст

کند برگ مرود از لعل فامی ناظران را هست

Магар май дар каду оварда буд ойини бустон ро

مگر می در کدو آورده بود آیین بستان را

Агарчӣ нест он мавсим ки аз гул ҳо шавад гулшан

اگرچه نیست آن موسم که از گل‌ها شود گلشن

Чаҳ сӯрати хонаи Монии зуҳӯри сунъи яздон ро

چه صورت‌خانه مانی ظهور صنع یزدان را