Ҳоҷибони шаб чу шодравон савдо афкананд
حاجبان شب چو شادروان سودا افکنند
Ҷилва дар хайл батон моҳ симо афкананд
جلوه در خیل بتان ماه سیما افکنند
Сад ҳазорон карами шбтоб аз шабистони сипеҳр
صد هزاران کرم شبتاب از شبستان سپهر
Лмъҳо бар пардаи шбгўн ғбро афкананд
لمعها بر پرده شبگون غبرا افکنند
Ҳар замони сад гӯнаи ашколи бадеъ аз калаки сунъ
هر زمان صد گونه اشکال بدیع از کلک صنع
Нақши бандони қадар бар тоқ хзро афкананд
نقش بندان قدر بر طاق خضرا افکنند
Ашки резони наъш бар дӯши бенот аз сўки меҳр
اشک ریزان نعش بر دوش بنات از سوک مهر
Ҷумла бар сарҳо паранд ънбросо афкананд
جمله بر سرها پرند عنبراسا افکنند
Қутб чун пер ба тамкину ахтару анҷуми самоъ
قطب چون پیر به تمکین و اختر و انجم سماع
Чун мурӣдони гирди пери пой бар ҷо афкананд
چون مریدان گرد پیر پای بر جا افکنند
Симбри таркони қотил аз мҷраҳи бастаи саф
سیمبر ترکان قاتل از مجره بسته صف
То бмлки офият дар даҳр яғмо афкананд
تا بملک عافیت در دهر یغما افکنند
Булъаҷаби таркон ки ҳар дами ҳиндӯи осо аз шаҳоб
بوالعجب ترکان که هر دم هندو آسا از شهاب
Ҳарбҳои симгун ҳар сӯй ъмдо афкананд
حربهای سیمگون هر سوی عمدا افکنند
Дар чунин ҳарб аз барои туъмаи насрини фалак
در چنین حرب از برای طعمه نسرین فلک
Гоҳ бигушоӣанд ва гоҳе болҳоро афкананд
گاه بگشایند و گاهی بالها را افکنند
Руста бедоранд дарҷ дар зи шохи гови ганҷ
رسته بیدارند درج در ز شاخ گاو گنج
Дидаи ононе ки бар сўрў сурайё афкананд
دیده آنانی که بر ثورو ثریا افکنند
Насар воқеъ дар дил оядашон з рӯй эътибор
نسر واقع در دل آیدشان ز روی اعتبار
Чашм агар бар нқтҳои шин шуъаро афкананд
چشم اگر بر نقطهای شین شعرا افکنند
Моҳ нав бошад миёни хайли атфоли нуҷум
ماه نو باشد میان خیل اطفال نجوم
Устихонӣ каш бибозӣ шаб бсҳро афкананд
استخوانی کش ببازی شب بصحرا افکنند
Гирди шамъи моҳи хафоашони симини нуҷум
گرد شمع ماه خفاشان سیمین نجوم
Хешро парвонаи осои зер ва боло афкананд
خویش را پروانه آسا زیر و بالا افکنند
Зуҳраро бар чанбари дафи пӯст аз шакли қамар
زهره را بر چنبر دف پوست از شکل قمر
Мутрибони чархи баҳри лаҳн хунё афкананд
مطربان چرخ بهر لحن خنیا افکنند
Тири раммолӣ ки баҳри ғайбати меҳри ахтарон
تیر رمالی که بهر غیبت مهر اختران
Бар бисоташи музди раммолӣ дирамҳо афкананд
بر بساطش مزد رمالی درمها افکنند
Меҳрро ёбанд гоҳе ҷониби шарқаши хабар
مهر را یابند گاهی جانب شرقش خبر
Шаш раванда чун суроғашро баҳр ҷо афкананд
شش رونده چون سراغش را بهر جا افکنند
Чобуки гардуни бнўк найза бурдоранд агар
چابک گردون بنوک نیزه بردارند اگر
Ҳалқаи даври ҷаддӣ бар дашт ва ҳиҷо афкананд
حلقه دور جدی بر دشت و هیجا افکنند
Зоҳиди афлокро саҷҷодаи нуру сафо
زاهد افلاک را سجاده نور و صفا
Дар шаби зинсони аҷаб аз баҳр аҳёء афкананд
در شب زینسان عجب از بهر احیاء افکنند
Кӯи тўоли ҳсни гардун чун намояди расми пос
کو توال حصن گردون چون نماید رسم پاس
Аз машоғили равшанӣ дар чарх воло афкананд
از مشاغل روشنی در چرخ والا افکنند
Бар чунин ҳангомаи хайли лаъибатони собитон
بر چنین هنگامه خیل لعبتان ثابتان
Чашм аз ҳаштуми ғрФи баҳр тамошо афкананд
چشم از هشتم غرف بهر تماشا افکنند
Хайли анҷуми зи ихтиёри чархи аъзам дам бидам
خیل انجم ز اختیار چرخ اعظم دم بدم
Хешро аз пояи аъло бо?данӣ афкананд
خویش را از پایه اعلی بادنی افکنند
Чарх бо он чашми бозии анҷумаш бо он сипеҳр
چرخ با آن چشم بازی انجمش با آن سپهر
Рқъаҳҳои чашми бандии сӯй дунё афкананд
رقعه های چشم بندی سوی دنیا افکنند
Ахтарон аз айни бихўобӣу нои осӯдагӣ
اختران از عین بیخوابی و نا آسودگی
Хоб осоиш бичишам пер ва бурно афкананд
خواب آسایش بچشم پیر و برنا افکنند
Ғайри ушшоқи балокаш каз ғами ҳиҷрон чу ман
غیر عشاق بلاکش کز غم هجران چو من
Наъраи воҳсрто бар чарх мино афкананд
نعره واحسرتا بر چرخ مینا افکنند
Халқ беишқу вафо монда бихоб аммо сегон
خلق بی عشق و وفا مانده بخواب اما سگان
Дар вифоқи ошиқон то субҳ ғавғо афкананд
در وفاق عاشقان تا صبح غوغا افکنند
эй хуши ононе ки карда хобро бар худ ҳаром
ای خوش آنانی که کرده خواب را بر خود حرام
Дар чунин шаб бар фалаки оҳи шаб осо афкананд
در چنین شب بر فلک آه شب آسا افکنند
Зоби чашми ҳасрат аввал дода тоҳирро вузӯ
زاب چشم حسرت اول داده طاهر را وضو
Оташ аз ботини бҷон ношикеб афкананд
آتش از باطن بجان ناشکیبا افکنند
Хешро бар гӯшаи миҳроб тақво афкананд
خویش را بر گوشه محراب تقوا افکنند
Сари бхоки даргаи эзад таъолӣ афкананд
سر بخاک درگه ایزد تعالی افکنند
Зоаи ҳасрати парда бар рухсораи ахтари кашанд
زاه حسرت پرده بر رخساره اختر کشند
зи ашки маҳҷӯрии халал дар тоқ хзро афкананд
ز اشک مهجوری خلل در طاق خضرا افکنند
Чун бтўФи равзаи хлўтгаҳи дил рӯ ниҳанд
چون بطوف روضه خلوتگه دل رو نهند
Бурқаъи номаҳрамӣ бар рӯй ҳўро афкананд
برقع نامحرمی بر روی حورا افکنند
Бар бисоти қурби васл ар лаҳза сокин шаванд
بر بساط قرب وصل ار لحظه ساکن شوند
Дида бар хайли млоик аз мўосо афкананд
دیده بر خیل ملایک از مواسا افکنند
Бар сипеҳри ъзу тамкингар дамӣ манзил кунанд
بر سپهر عز و تمکین گر دمی منزل کنند
Аз тазалзули раъшаи грдўнро бар аъзо афкананд
از تزلزل رعشه گردونرا بر اعضا افکنند
Гар сӯии нзҳтгаҳи ҷамъи васли оранд рӯй
گر سوی نزهتگه جمع وصل آرند روی
Хоки нисён бар сари дунё ва уқбо афкананд
خاک نسیان بر سر دنیا و عقبی افکنند
Ҳаст умеди фонии ин давлат ки гардад хоки роҳ
هست امید فانی این دولت که گردد خاک راه
Ҳар куҷои ин раҳи равони гарми рӯ по афкананд
هر کجا این ره روان گرم رو پا افکنند
Нисфи ин водии зулматро чу навбат бугзарад
نصف این وادی ظلمت را چو نوبت بگذرد
Навбатии дорони шаҳ дар кӯс ово афкананд
نوبتی داران شه در کوس آوا افکنند
Аз ғариви кӯсу бонг ноӣу ғавғои нафир
از غریو کوس و بانگ نای و غوغای نفیر
Растхези андари хами тоқ мъло афкананд
رستخیز اندر خم طاق معلا افکنند
Чашм накушояд зи ғифлати мурдагони хоб ро
چشم نگشاید ز غفلت مردگان خواب را
Гарчи сувари ҳашар аз фарёд срно афкананд
گرچه صور حشر از فریاد صرنا افکنند
Бози баҳри бут парастидани бгаҳи хезони куфр
باز بهر بت پرستیدن بگه خیزان کفر
Нолаи ноқавсро дар дайр тарсо афкананд
ناله ناقوس را در دیر ترسا افکنند
Роҳибони масти мусҳафи сӯзи ин дайри куҳан
راهبان مست مصحف سوز این دیر کهن
Дар миёни ойини зуннор ва чилипо афкананд
در میان آئین زنار و چلیپا افکنند
Комилони куфри лолоту лолои илоҳ
کاملان کفر لالات و لالا اله
Тавъамони дида дар алои аллоҳ мҳоко афкананд
توأمان دیده در الا الله محاکا افکنند
Муаззинони субҳи субҳони аллоҳ аз ғайрати занон
مؤذنان صبح سبحان الله از غیرت زنان
Ғулғули аллоҳи Акбар бемуҳобо афкананд
غلغل الله اکبر بی محابا افکنند
Бози риндони хароботи Муғони ҷоми сабӯҳ
باز رندان خرابات مغان جام صبوح
Дар миёни оранду тарҳи давр саҳбо афкананд
در میان آرند و طرح دور صهبا افکنند
Вақти хуши ҳолеи зи бодаи ошиқони покбоз
وقت خوش حالی ز باده عاشقان پاکباز
Дидаи пинҳони гуҳи гуҳӣ бар ёр зебо афкананд
دیده پنهان گه گهی بر یار زیبا افکنند
Глрхони гули гиребони чок ва чун мурғони боғ
گلرخان گل گریبان چاک و چون مرغان باغ
Ошиқони бихўд аз мастӣ ълоло афкананд
عاشقان بیخود از مستی علالا افکنند
То ки меъморони гардуни қасри чархи тира ро
تا که معماران گردون قصر چرخ تیره را
Фарши сим аз партави субҳи зар андо афкананд
فرش سیم از پرتو صبح زر اندا افکنند
Шомро чун қатъ дар зулфи саман со афкананд
شام را چون قطع در زلف سمن سا افکنند
Ради самани бӯёни субҳи ойин ғавғо афкананд
رد سمن بویان صبح آئین غوغا افکنند
Равшанӣ дар арсаи олам ки аз шаби тира буд
روشنی در عرصه عالم که از شب تیره بود
Аз тлолоҳои субҳи олам оро афкананд
از تلالاهای صبح عالم آرا افکنند
Тилсони сӯфии рӯз аз таҳи шбгўни лиҳоф
طیلسان صوفی روز از ته شبگون لحاف
Карда берун бар сари дӯшаш бпҳно афкананд
کرده بیرون بر سر دوشش بپهنا افکنند
Жолаи анҷум ки бошад дар шабистони сипеҳр
ژاله انجم که باشد در شبستان سپهر
Дар гудоз аз машъали сӯзон Байзо афкананд
در گداز از مشعل سوزان بیضا افکنند
Гар сдоъӣ бошад аз савдои шаби офоқ ро
گر صداعی باشد از سودای شب آفاق را
Сандали пишониш аз абр ҳмро афкананд
صندل پیشانیش از ابر حمرا افکنند
Хостаи партави зи шамъи Юсуфи мисрии ҷамол
خواسته پرتو ز شمع یوسف مصری جمال
Нур дар зиндони шоми ваҳшат афзо афкананд
نور در زندان شام وحشت افزا افکنند
Офтоби пардагиро ҷониб рӯз оваранд
آفتاب پردگی را جانب روز آورند
Юсуф гум гаштаро сӯй Зулайхо афкананд
یوسف گم گشته را سوی زلیخا افکنند
Србср аз хоби ғифлат чашм бигушоӣанд халқ
سربسر از خواب غفلت چشم بگشایند خلق
Чун қиёмати муждаи аҳёء бмўтӣ афкананд
چون قیامت مژده احیاء بموتی افکنند
Оҷизони шаҳвату трдомнӣ бо сад шитоб
عاجزان شهوت و تردامنی با صد شتاب
Хешро дар об аз кисват мъро афкананд
خویش را در آب از کسوت معرا افکنند
Ҳақ прессатон камтар аз таҳқиқ ва аз тақлиди пеш
حق پرستان کمتر از تحقیق و از تقلید پیش
Сӯии масҷиди рафтаи худро бар мусалло афкананд
سوی مسجد رفته خود را بر مصلا افکنند
Аҳли қилу қол ҳар сӯ аз паии илзоми хасм
اهل قیل و قال هر سو از پی الزام خصم
Чашмро аз хоби ношстаҳ бар аҷзо афкананд
چشم را از خواب ناشسته بر اجزا افکنند
Деви мардум яъне аҳли байъи баҳри раҳзанӣ
دیو مردم یعنی اهل بیع بهر رهزنی
Ҳар яке худро бсўқи андар бмأўо афкананд
هر یکی خود را بسوق اندر بمأوا افکنند
Дар замони байъ чун туғён кунад инсофашон
در زمان بیع چون طغیان کند انصافشان
Бӯрёро тӯҳмати зари бФт коло афкананд
بوریا را تهمت زر بفت کالا افکنند
Кофарони даргаи қозии паии як ҳубаи сим
کافران درگه قاضی پی یک حبه سیم
Хону мони сад мусулмон бо бФтўо афкананд
خان و مان صد مسلمان با بفتوا افکنند
Золимони соҳиби девони бнўки калаки тез
ظالمان صاحب دیوان بنوک کلک تیز
Қофро аз айн агар ёбанд аз по афкананд
قاف را از عین اگر یابند از پا افکنند
Беҳамият вааш забунони хешро аз ҳирс шавам
بی حمیت وش زبونان خویش را از حرص شوم
Бар дар ҳамчун худии баҳр таманно афкананд
بر در همچون خودی بهر تمنا افکنند
Аз ҳияли Тифлони мактабро бадалҳо изтироб
از حیل طفلان مکتب را بدلها اضطراب
Нукта бе тақрйви рондаи дида ҳар ҷо афкананд
نکته بی تقریب رانده دیده هر جا افکنند
Пои бандони аёл аз баҳри касби ризқашон
پای بندان عیال از بهر کسب رزقشان
Пои бшҳру кӯй ҳар сӯ ошкоро афкананд
پا بشهر و کوی هر سو آشکارا افکنند
Бори бандон сафар карда сӯии манзили хиром
بار بندان سفر کرده سوی منزل خرام
Бор накушода мрокбро бмръо афкананд
بار نگشاده مراکب را بمرعا افکنند
Ҷони гудозони оташи андари ҷон шайдо афкананд
جان گدازان آتش اندر جان شیدا افکنند
Барқи сони худро фарози хор ва хоро афкананд
برق سان خود را فراز خار و خارا افکنند
Бо ниёзу аҷзӣ аз реги биёбони бештар
با نیاز و عجزی از ریگ بیابان بیشتر
Равад сайли ашки сӯии рег бтҳо афкананд
رود سیل اشک سوی ریگ بطها افکنند
Нақди ҷон бар дасту сими ашк бар ориз фишон
نقد جان بر دست و سیم اشک بر عارض فشان
Сари бхоки қиблаи гоҳи дайн ва дунё афкананд
سر بخاک قبله گاه دین و دنیا افکنند
Хоҷаи кунину фахри анбиёи косҳоб ӯ
خواجه کونین و فخر انبیا کاصحاب او
Соя бар хуршеди бали арш мъло афкананд
سایه بر خورشید بل عرش معلا افکنند
Гирди роҳаши ахтарон дар дидаи равшани кашанд
گرد راهش اختران در دیده روشن کشند
Хоки поиши равшанон дар чашм бино афкананд
خاک پایش روشنان در چشم بینا افکنند
Муддао бошад биҳишти ойин дарашро рўФтн
مدعا باشد بهشت آئین درش را روفتن
Ҳурён бар чеҳра чун зулф мтро афкананд
حوریان بر چهره چون زلف مطرا افکنند
Қасдашони ҷузи соя афкандан набошад дарвеш
قصدشان جز سایه افکندن نباشد درویش
Хулдён дар ҷилва чун қадҳои раъно афкананд
خلدیان در جلوه چون قدهای رعنا افکنند
Дар шаби миъроҷ пой андоз Рахшаши аҳли арш
در شب معراج پای انداز رخشش اهل عرش
Аз дар ахтари мклли сабз дебо афкананд
از در اختر مکلل سبز دیبا افکنند
Чун фалаки паймои барроқи андари рикоб ӯ кашанд
چون فلک پیما براق اندر رکاب او کشند
Ғошия аз меҳри бастаи зини з ҷавзо афкананд
غاشیه از مهر بسته زین ز جوزا افکنند
Қабл чандини соли бенанди офтобаши зери абр
قبل چندین سال بینند آفتابش زیر ابر
Чун ҳарифони бор дар дайр бҳиро афкананд
چون حریفان بار در دیر بحیرا افکنند
Нақшбандони қазои тарҳи ҳазорон офтоб
نقشبندان قضا طرح هزاران آفتاب
Коҳи пўиаҳ бар замин аз пой қсўо афкананд
کاه پویه بر زمین از پای قصوا افکنند
Ҳам рисолати ҳам набувват бӯда хоси зот ӯ
هم رسالت هم نبوت بوده خاص ذات او
Пеш азон коўозаҳи ирсол ва анбо афкананд
پیش ازان کاوازه ارسال و انبا افکنند
Аз раҳи иззати шутури мурғони пари пуртӯй
از ره عزت شتر مرغان پر پرتوی
Бар млоики сояи рФқ ва мудоро афкананд
بر ملایک سایه رفق و مدارا افکنند
Мусҳафатро дӯхта аз ҳалаи ҷинати ғилоф
مصحفت را دوخته از حله جنت غلاف
Ткмҳо аз ҷўз ҳар бар раҳл ҷўро афкананд
تکمها از جوز هر بر رحل جورا افکنند
Ҳоҷибони даргаи қудрати гуҳи қурби вусӯл
حاجبان درگه قدرت گه قرب وصول
Бар дар борати Асо дар пеш Мӯсо афкананд
بر در بارت عصا در پیش موسی افکنند
На фалак ёбанд рокъи навбати хумси туро
نه فلک یابند راکع نوبت خمس ترا
Дидарогар бар ҳисоби ҳарф тоҳо афкананд
دیده را گر بر حساب حرف طاها افکنند
Ҳам баробари дони башари зии чордаҳи маъсӯм ро
هم برابر دان بشر زی چارده معصوم را
Зонка дар исмати халал дар кор яҳё афкананд
زانکه در عصمت خلل در کار یحیی افکنند
Ҳаст машҳури инки наҷми аддӣну шани умматат
هست مشهور اینکه نجم الدین و شان امتت
Ҷуз бубахшанд аз яқин бар саги назар то афкананд
جز ببخشند از یقین بر سگ نظر تا افکنند
Остонатро сегон бошанд кндри як назар
آستانت را سگان باشند کندر یک نظر
Сад халал дар кори наҷми аддӣн кбро афкананд
صد خلل در کار نجم الدین کبرا افکنند
Зери тобути шаҳиди теғи шавқати хеш ро
زیر تابوت شهید تیغ شوقت خویش را
Ҳар нафаси баҳри шарафи сад чун масеҳо афкананд
هر نفس بهر شرف صد چون مسیحا افکنند
Кӯдакон новак андоз қазои ҳикматат
کودکان ناوک انداز قضای حکمتت
Сад камонча дар бен риш атиббо афкананд
صد کمانچه در بن ریش اطبا افکنند
Насру фатҳ эзадӣ бошад қарини ҷяши ту
نصر و فتح ایزدی باشد قرین جیش تو
Бар сафашгар чашм чун сатр азоҷо афкананд
بر صفش گر چشم چون سطر اذاجا افکنند
Раъйати ҷяши ту чун дузанд хайётони сунъ
رأیت جیش تو چون دوزند خیاطان صنع
Шақаашро зинати ано Фтҳно афкананд
شقه اش را زینت انا فتحنا افکنند
Аз ғубори тираи хайлати димоғу чашм ро
از غبار تیره خیلت دماغ و چشم را
Аршёни ҳам тўтёи ҳам машк Соро афкананд
عرشیان هم توتیا هم مشک سارا افکنند
Ноед аз кӯҳи бало он коед аз як мушти хок
ناید از کوه بلا آن کاید از یک مشت خاک
Каши зФрҷўёни теғати сӯй аъдо афкананд
کش ظفرجویان تیغت سوی اعدا افکنند
Ҳаст то домони ҳашарати малик дар тўқиъи дайн
هست تا دامان حشرت ملک در توقیع دین
Манишёни сунъ чун домон тғро афкананд
منشیان صنع چون دامان طغرا افکنند
Аз аҳодӣсати саҳеҳиро рӯоти андари рақам
از احادیثت صحیحی را روات اندر رقم
Бо рубоб аз ҳади бтҳо то Бухоро афкананд
با رباب از حد بطحا تا بخارا افکنند
Донаи одам буд бе доми шайтон ҳар яке
دانه آدم بود بی دام شیطان هر یکی
Устихонҳое ки хдомти з хурмо афкананд
استخوانهایی که خدامت ز خرما افکنند
Арш парвозон биндозанд худро дар раҳат
عرش پروازان بیندازند خود را در رهت
Ҳамчуи мурғоне ки худро пеш анқо афкананд
همچو مرغانی که خود را پیش عنقا افکنند
ё расӯли аллоҳи баҳолами байн ки меҳру моҳи нур
یا رسول الله بحالم بین که مهر و ماه نور
Ҳам барадоне афкананд ар чаҳ бар аъло афкананд
هم بردانی افکنند ار چه بر اعلی افکنند
Подшоҳони дидаи рӯзи ҷашн бар шерони нар
پادشاهان دیده روز جشن بر شیران نر
Афкананд ва бар сгонти дил ҳамоно афкананд
افکنند و بر سگانت دل همانا افکنند
То бкии хайли шаётин дам бидам сад васваса
تا بکی خیل شیاطین دم بدم صد وسوسه
Дили дил ошуфтаам пинҳон ва пайдо афкананд
دل دل آشفته ام پنهان و پیدا افکنند
Исои анфосон аҷаб набӯд ки чашми марҳамат
عیسی انفاسان عجب نبود که چشم مرحمت
Гуҳи гуҳӣ бар ҳоли тарсоён мрзо афкананд
گه گهی بر حال ترسایان مرضا افکنند
Лек маълулами чунон комкон набошад зистан
لیک معلولم چنان کامکان نباشد زیستن
Сад Масеҳ ар сояам баҳр мудово афкананд
صد مسیح ار سایه ام بهر مداوا افکنند
Ҳам магари ршҳии зи шрбтхонаҳи эҳсони ту
هم مگر رشحی ز شربتخانه احسان تو
Дар гулӯии ин алил нотавоно афкананд
در گلوی این علیل ناتوانا افکنند
Ваон замон ҳар дами ду сад мурдаи зи нутқи исавӣ
وان زمان هر دم دو صد مرده ز نطق عیسوی
Рӯҳи худ дар поем аз баҳр тавалло афкананд
روح خود در پایم از بهر تولا افکنند
То бидон анфоси неъматро сароем ончунон
تا بدان انفاس نعمت را سرایم آنچنان
Каши млоики рӯҳи эсораши з боло афкананд
کش ملایک روح ایثارش ز بالا افکنند
Ҳарфӣ аз наътат ки бинивисам млоики нуқта аш
حرفی از نعتت که بنویسم ملایک نقطه اش
Аз саводи дидаҳои навам Фрсо афкананд
از سواد دیده های نوم فرسا افکنند
Аз зулоли ин чунин наътӣ агар лаби ташнагон
از زلال این چنین نعتی اگر لب تشنگان
Қатра бар ҳалқи хушки ранҷ паймо афкананд
قطره بر حلق خشک رنج پیما افکنند
Баъд азон амвот ҷон ёбанд агар оби даҳан
بعد ازان اموات جان یابند اگر آب دهن
Бар Фромш гаштагон хок ғбро афкананд
بر فرامش گشتگان خاک غبرا افکنند
Гар нуҳум « айни алҳётш » ном шояд зонка халқ
گر نهم «عین الحیاتش » نام شاید زانکه خلق
Аз насимаши ҷони нав дар ҷисм мўтӣ афкананд
از نسیمش جان نو در جسم موتی افکنند
Дар адад ёбанд байташи тавъами оби бақо
در عدد یابند بیتش توأم آب بقا
Дар ҳисоб ӯ назаргар сӯй имло афкананд
در حساب او نظر گر سوی املا افکنند
ё раби онрўзми шафоат аз ҳабиби худ расон
یا رب آنروزم شفاعت از حبیب خود رسان
Коҳили ъсёнрои бдўзх бемуҳобо афкананд
کاهل عصیانرا بدوزخ بی محابا افکنند