Ҷаҳон ки марҳалаи танг шоҳроҳ фаност

جهان که مرحله تنگ شاهراه فناست

Дарави мҷўии иқомат ки роҳи шоҳ ва гадост

درو مجوی اقامت که راه شاه و گداست

Куҷои маҳали иқомат ки қотеъони тариқ

کجا محل اقامت که قاطعان طریق

Бнқди дайну дили андари камӣн пай яғмост

بنقد دین و دل اندر کمین پی یغماست

Чаҳ марҳалааст ки пои нониҳодаи баҳр шудан

چه مرحله است که پا نانهاده بهر شدن

зи боми марҳалаи кӯси раҳилро ғавғост

ز بام مرحله کوس رحیل را غوغاست

Аҷаби раҳе ки на мбдоء буд дарави зоҳир

عجب رهی که نه مبداء بود درو ظاهر

Ғариби бодия эй кас на мақсадӣ пайдост

غریب بادیه ای کس نه مقصدی پیداست

Дарав накарда макони марду зани ҳамеи гузаранд

درو نکرده مکان مرد و زن همی گذرند

Азон замон ки гузаргоҳи одам ва ҳаввост

ازان زمان که گذرگاه آدم و حواست

Чу корам ва аб инаст баси бФрзндон

چو کار ام و اب اینست بس بفرزندان

Ҳаме борс расад кони иборат аз туу мост

همی بارث رسد کان عبارت از تو و ماست

Ҳазор соли дарин куҳнаи дайр агар Монӣ

هزار سال درین کهنه دیر اگر مانی

Ки муддаташи бикии лмҳаҳ гар наҳй на сазост

که مدتش بیکی لمحه گر نهی نه سزاست

Чаро ки вақт шудани баъди тӯли ин муддат

چرا که وقت شدن بعد طول این مدت

Агар ба ним нафас гиряш наёяд рост

اگر به نیم نفس گیریش نیاید راست

Дарин макон на умед нишастанаст бкс

درین مکان نه امید نشستن است بکس

Ки аз тҳтк ӯ ношстаҳ бояд хост

که از تهتک او ناشسته باید خاست

Аҷаби нигар ки маконеи чунин мзиқ бутаст

عجب نگر که مکانی چنین مضیق بتست

Чунон васеъ ки гӯйӣ ки ломаконаш фазост

چنان وسیع که گویی که لامکانش فضاست

Аҷабтар онкии туро бо ҳазор ранҷ дар ӯ

عجبتر آنکه ترا با هزار رنج در او

зи чархи сад ғам ва аз ахтарон ҳазор ҷафост

ز چرخ صد غم و از اختران هزار جفاست

зи чарх ин расадат давраи шбонрўзӣ

ز چرخ این رسدت دوره شبانروزی

Ки субҳи айши ту ҳар рзўи азуи бшоми ъност

که صبح عیش تو هر رزو ازو بشام عناست

Баҷоами ахзари гардун агар накӯ нигарӣ

بجام اخضر گردون اگر نکو نگری

зи баҳри қатли ту доне ки пари з заҳр фаност

ز بهر قتل تو دانی که پر ز زهر فناست

Бадӯри меҳраш агар бенгарӣ шавад маълум

بدور مهرش اگر بنگری شود معلوم

Ки аз шуъоъи бқсдти ду сад синон балост

که از شعاع بقصدت دو صد سنان بلاست

зи чарх низ бидон ихтиёри ин гардиш

ز چرخ نیز بدان اختیار این گردش

Ки ӯ ҳам андари гардиши забун даст қазост

که او هم اندر گردش زبون دست قضاست

Чаҳ ихтиёраш бошад ки дар ҳазорон қарн

چه اختیارش باشد که در هزاران قرن

Ки дасти қудраташи афканда дар таҳ ва болост

که دست قدرتش افکنده در ته و بالاست

Бком хеш наёраст як дами осўдн

بکام خویش نیارست یک دم آسودن

Чунин ки чун ман сар гашта ҳол бесар ва пост

چنین که چون من سر گشته حال بی سر و پاست

Бақадр меҳр нагӯям ки қадари як зарра

بقدر مهر نگویم که قدر یک ذره

зи ҳоли худ на физоиш гашта ва на кост

ز حال خود نه فزایش گشته و نه کاست

зи саъду наҳси нуҷумаш ки дар ҷаҳон асараст

ز سعد و نحس نجومش که در جهان اثرست

Ҳамаи бомари худованд қодир яктост

همه بامر خداوند قادر یکتاست

Ҳар онкии куну фасод ҷаҳон бачарху нуҷум

هر آنکه کون و فساد جهان بچرخ و نجوم

Ниҳодаи дидаи ҳақи бенишро расидаи ъмост

نهاده دیده حق بینش را رسیده عماست

Кас ар бФсҳти ғбр ӯ рифъат чархаст

کس ار بفسحت غبر او رفعت چرخست

Ки ин забунӣ бо ваии зи чарх то ғброст

که این زبونی با وی ز چرخ تا غبراست

Дилаши зкон шуда сад пораи хӯн ва бар сари хок

دلش زکان شده صد پاره خون و بر سر خاک

Агарчӣ кӯҳ ба қадари рафеъ гардун сост

اگرچه کوه به قدر رفیع گردون ساست

На бешаи шери кушанда на мӯши мурда ба кӯй

نه بیشه شیر کشنده نه موش مرده به کوی

зи ҷаври мӯри заъифаши чунон ки ранҷу ъност

ز جور مور ضعیفش چنان که رنج و عناست

Ба байн ба пели фалаки ҳайкали қавии пайкар

به بین به پیل فلک هیکل قوی پیکر

Ки бар тан аз сари хартуми пашшааш чаҳ балост

که بر تن از سر خرطوم پشه اش چه بلاست

Ҳамон паланг ки хоҳад Бама занад панҷа

همان پلنگ که خواهد بمه زند پنجه

Ба пӯшати боз шудаи панҷааш чаҳ сон таҳ пост

به پوشت باز شده پنجه اش چه سان ته پاست

Ба талхкомии чинҳо ба равиши байн гарчи

به تلخکامی چینها به روش بین گرچه

Ки аз талотуми амвоҷи баҳри қуллаи здост

که از تلاطم امواج بحر قله زداست

Наҳанг агарчӣ буд қаҳрамони кишвари баҳр

نهنگ اگرچه بود قهرمان کشور بحر

Бикрами обӣ эй аз худ фузун ҳамеша ғизост

بکرم آبی ای از خود فزون همیشه غذاست

Бождҳо чаҳ нигаҳ мекунӣ ба ганҷ ба байн

باژدها چه نگه میکنی به گنج به بین

Ки монда ҳар яке аз ҳирс чанд аждрҳост

که مانده هر یکی از حرص چند اژدرهاست

Сухан нагӯй зи анқо ки ҳар ки қонеъ шуд

سخن نگوی ز عنقا که هر که قانع شد

Фарози қоф қаноат бидон ки ӯ анқост

فراز قاف قناعت بدان که او عنقاست

Нигар бо бар баҳорӣу ашку фарёдаш

نگر با بر بهاری و اشک و فریادش

Ки чун сиёҳи либос аз барои худ бФзост

که چون سیاه لباس از برای خود بفزاست

Дигар бсрср бунёд кун нигар ки чаҳ навъ

دگر بصرصر بنیاد کن نگر که چه نوع

зи хоксорӣӣ дар даштҳо ҷаҳон паймост

ز خاکسارئی در دشتها جهان پیماست

Уқоб гург фикан байн ки дар кафи сайёд

عقاب گرگ فکن بین که در کف صیاد

Биҷузи ду болу дамаши хиради рӯ ба саҳрост

بجز دو بال و دمش خرد رو به صحراست

Ба банди туғрулу шоҳини нигар чу куштанён

به بند طغرل و شاهین نگر چو کشتنیان

Бибаста чашми паии қатлашон замон дағост

ببسته چشم پی قتلشان زمان دغاست

Чу зи офариниши золим ваашон барин наҳҷанд

چو ز آفرینش ظالم وشان برین نهجند

Тариқи зулми кашон ҳам биҷунб ин пайдост

طریق ظلم کشان هم بجنب این پیداست

Агарчӣ оҳӯии чини рости нофаи пари машк

اگرچه آهوی چین راست نافه پر مشک

Чу нофа пӯст кунандаш бигӯӣ каш чаҳ хатост

چو نافه پوست کنندش بگوی کش چه خطاست

На тавқ мишкӣн дорад тзрў бар гардан

نه طوق مشکین دارد تذرو بر گردن

Нишони чнгл бозаш бимонада бар аъзост

نشان چنگل بازش بمانده بر اعضاست

Дарин ки қҳқаҳи зани Кебек хӯн хӯрд доим

درین که قهقه زن کبک خون خورد دایم

Нишони ҳмрти минқору ранги панҷаи гўост

نشان حمرت منقار و رنگ پنجه گواست

Далели онкии фасеҳони нукта ширин ҳаст

دلیل آنکه فصیحان نکته شیرین هست

Забуни маҳбаси зоҳири з тӯтӣ гуёст

زبون محبس ظاهر ز طوطی گویاست

Нишони онкии сбиҳони пок ориз шуд

نشان آنکه صبیحان پاک عارض شد

Асири хории осораш аз гули ҳмрост

اسیر خاری آثارش از گل حمراست

Бнълҳои мазҳаби мубини пари тоўс

بنعلهای مذهب مبین پر طاوس

Ки нълҳош бар аъзои зи теғи ранҷу ъност

که نعلهاش بر اعضا ز تیغ رنج و عناست

Фитодаи булбули бедори даруни хокистар

فتاده بلبل بیدار درون خاکستر

Даруни боғи млоҳти з оташ савдост

درون باغ ملاهت ز آتش سوداست

Аҷабтар инки гули дилрабои оташи ранг

عجبتر اینکه گل دلربای آتش رنگ

Бхўн нишаста зи андӯҳ ва чок карда қабост

بخون نشسته ز اندوه و چاک کرده قباست

Агарчӣ нест зи саргаштагӣ ба парвона

اگرچه نیست ز سرگشتگی به پروانه

Бғири сӯзу гудозӣ ки вола ва шайдост

بغیر سوز و گدازی که واله و شیداست

Бшмъ сӯхтану мурданаши нигар ки чаҳ сон

بشمع سوختن و مردنش نگر که چه سان

Паии азои худаш гоҳи нолаи гоҳи бкост

پی عزای خودش گاه ناله گاه بکاست

зи мӯр агарчӣ ҳамеи шарзаи шер дар ранҷаст

ز مور اگرچه همی شرزه شیر در رنجست

Чаҳ суд чун ки худаш поймол дар таҳ пост

چه سود چون که خودش پایمال در ته پاست

зи пашша гарчи ба пел дмон расад озор

ز پشه گرچه به پیل دمان رسد آزار

зи дӯди як сари гини дӯди сонаши рӯи бқФост

ز دود یک سر گین دود سانش رو بقفاست

Агарчӣ ҷавҳар алавӣаст оташи равшан

اگرچه جوهر علویست آتش روشن

Чаҳ ларзаҳо зи таби мҳрқш ки бар аъзост

چه لرزه ها ز تب محرقش که بر اعضاست

Ҳаво ммд ҳаётаст халқро лекин

هوا ممد حیاتست خلق را لیکن

Нигар ки чун зи тааффуни азу бдҳр вабост

نگر که چون ز تعفن ازو بدهر وباست

Агарчӣ ҳаст ман алмоءи кули шайъи ҳӣ

اگرچه هست من الماء کل شی حی

Ғариқ ӯро мўтсти азу куҷо эҳёст

غریق او را موتست ازو کجا احیاست

Магӯ ки хок буд манбаи сукӯну қарор

مگو که خاک بود منبع سکون و قرار

зи боди чархи занони пайкараши нигар ки сабост

ز باد چرخ زنان پیکرش نگر که سباست

Бҳичи шайъи зи ашёи ҷинси махлуқот

بهیچ شی ز اشیا جنس مخلوقات

Агар қавӣу заъиф ва агарчӣ шоҳ ва гадост

اگر قوی و ضعیف و اگرچه شاه و گداست

Бдҳри комӣ бемеҳнатӣ муяссар нест

بدهر کامی بی محنتی میسر نیست

Бғири қодири бичўн ки холиқ ашёст

بغیر قادر بیچون که خالق اشیاست

Ҳар ончӣ шуд зи азали офарӣда то бобад

هر آنچه شد ز ازل آفریده تا بابد

Забуняши ҳама бар офаридагори гўост

زبونیش همه بر آفریدگار گواست

Чу шуд яқин ки чунинаст кори холиқи халқ

چو شد یقین که چنین است کار خالق خلق

Бғир он нашавад ҳар чаҳ ҳаст ӯро хост

بغیر آن نشود هر چه هست او را خواست

Пас ончӣ карда турои амр ва наҳй мо амкн

پس آنچه کرده ترا امر و نهی ما امکن

Бибояд аз паии он хешро гирифтани рост

بباید از پی آن خویش را گرفتن راست

Нахуст ҳар чаҳ турои фарз ва воҷибаст бшръ

نخست هر چه ترا فرض و واجب است بشرع

Навофилу сунани он ҷумларо тариқ адост

نوافل و سنن آن جمله را طریق اداست

Баёни мътқдотт ки ном шуд имон

بیان معتقداتت که نام شد ایمان

Ки гуфтанаши бзбони доштан бадал шуд рост

که گفتنش بزبان داشتن بدل شد راست

Нахусти доштани зоти поки ҳақи майдон

نخست داشتن ذات پاک حق میدان

Бад-ӣни тариқ ки боқӣаст балки айн бақост

بدین طریق که باقیست بلکه عین بقاست

Вуҷӯд ӯст ки ӯ ҳаст ва буд ва хоҳад буд

وجود اوست که او هست و بود و خواهد بود

Бнсбт аҳадят бихӯрад ҳамд ва саност

بنسبت احدیت بخورد حمد و ثناست

Сифот ӯ набӯд мунҳасири бчўну бчнд

صفات او نبود منحصر بچون و بچند

Ҳаёту илму иродат бақадрату асмост

حیات و علم و ارادت بقدرت و اسماست

Дигар ки фоил мухтор ӯст феъл азуаст

دگر که فاعل مختار اوست فعل ازوست

Вуҷӯд гирад неку бад ончӣ карда фазост

وجود گیرد نیک و بد آنچه کرده فضاست

Дигар млоикаҳи майдони мсбҳони сипеҳр

دگر ملایکه میدان مسبحان سپهر

Ки зикр ҳар як тасбеҳи ном пок худост

که ذکر هر یک تسبیح نام پاک خداست

Дигар буд кутуб ӯ ки ҳар чаҳ онҷо ҳаст

دگر بود کتب او که هر چه آنجا هست

Ҳама ҳақасту калом мҳимн доност

همه حقست و کلام مهیمن داناست

Дигар буд русули ин навъ кӯ фиристодаст

دگر بود رسل این نوع کو فرستادست

Бхлқу ҳарякашони раҳбари тариқи ҳдост

بخلق و هریکشان رهبر طریق هداست

Муҳамади арабии пешвои хайли русул

محمد عربی پیشوای خیل رسل

Агар бхлқи мўхр вале бзот аввалӣ аст

اگر بخلق موخر ولی بذات اولی است

Дигар бзндгии баъди марг явм нашӯр

دگر بزندگی بعد مرگ یوم نشور

Ақида кардан бошад ки ҳаст он ҳамаи рост

عقیده کردن باشد که هست آن همه راست

Дигар вуҷӯди ҳамаи хайру шар ки аз қадараст

دگر وجود همه خیر و شر که از قدرست

Бидон сифат ки бтқдир хештан орост

بدان صفت که بتقدیر خویشتن آراست

зи баъди мътқдотт ки ном шуд имон

ز بعد معتقداتت که نام شد ایمان

зи панҷ рукни мари исломро ҳамеша банност

ز پنج رکن مر اسلام را همیشه بناست

Баёни ашҳади ани лои илоҳи алои аллоҳ

بیان اشهد ان لا اله الا الله

Муҳамади онкии рисолати бзот ӯ барпост

محمد آنکه رسالت بذات او برپاست

Слўаҳи хумса дигар панҷ ганҷ исломаст

صلوة خمسه دگر پنج گنج اسلامست

Муъоф набӯд азингар зукур ё ки нисост

معاف نبود ازین گر ذکور یا که نساست

зи бист ним дирами баъд аз он тсдқи дон

ز بیست نیم درم بعد از آن تصدق دان

Ки доданаш будат фарзи кон ҳақ фуқарост

که دادنش بودت فرض کان حق فقراست

Дигар зи солии сӣ рӯзи рӯза доштан аст

دگر ز سالی سی روز روزه داشتن است

Ки рӯзӣ онкӣ хӯрд доштани ду моҳ ҷазост

که روزی آنکه خورد داشتن دو ماه جزاست

Дигар азимат ҳаҷ шуд бшрти амни тариқ

دگر عزیمت حج شد بشرط امن طریق

Вари иститоат он набӯдаш бкс на равост

ور استطاعت آن نبودش بکس نه رواست

зи баъди муътақидоти ин буд ъбодотт

ز بعد معتقدات این بود عباداتت

Ки баси шароит бисёр ҳам дарин асност

که بس شرایط بسیار هم درین اثناست

Агарчӣ зоҳирашон ҳаст ҷисм ҳар як ро

اگرچه ظاهرشان هست جسم هر یک را

Наҳуфта рӯҳӣ бошад ки ном он тақвост

نهفته روحی باشد که نام آن تقواست

Бидонча шаръ накарда сети амру аҳли аллоҳ

بدانچه شرع نکرده‌ست امر و اهل الله

Шаванд муртакибаши гӯнаи гавани рёзтҳост

شوند مرتکبش گونه گون ریاضتهاست

зи лои илоҳ ки мазкӯри гашту алои аллоҳ

ز لا اله که مذکور گشت و الا الله

Басӣ касе ки бад-ӣни навъи ғарқ ин дарёст

بسی کسی که بدین نوع غرق این دریاست

Агар қатори фалак ҷумла бугсаланд аз ҳам

اگر قطار فلک جمله بگسلند از هم

Ғариқро зи хаси мавҷи рӯ куҷо парвост

غریق را ز خس موج رو کجا پرواست

Шуҳуди байн ки зи захмаши кашанди пайкон ро

شهود بین که ز زخمش کشند پیکان را

Ки слўаҳ на воқиф ки рафт ё барҷост

که صلوة نه واقف که رفت یا برجاست

Басои мусаллои кӯ аз паии ду ракаати шаб

بسا مصلی کو از پی دو رکعت شب

зи баҳри хатми каломи аллоҳи истода ба пост

ز بهر ختم کلام الله ایستاده به پاست

Зкўаҳи байн ки чу шуд чли дирами яке дигар

زکوة بین که چو شد چل درم یکی دیگر

Гирифта фарз кунад сарфи кини з айн ризост

گرفته فرض کند صرف کین ز عین رضاست

Бсўми байн ки чиҳил рӯзро бики ният

بصوم بین که چهل روز را بیک نیت

Намӯда қатъ ки дили фориғ аз шароб ва ғизост

نموده قطع که دل فارغ از شراب و غذاست

Чаҳ тўФи каъба ки эҳромаш аз дар хилват

چه طوف کعبه که احرامش از در خلوت

зи шарқи меҳри сифати рӯи бҷонби бтҳост

ز شرق مهر صفت رو بجانب بطهاست

Рўндгони раҳи ҳақи бад-ӣни сулӯку тариқ

روندگان ره حق بدین سلوک و طریق

Раванду хотирашони пок аз хутуру раёсат

روند و خاطرشان پاک از خطور و ریاست

Тугар гувоҳии ваҳдати диҳии бзоти худо

تو گر گواهی وحدت دهی بذات خدا

Кунӣ таваққуъи музд ва барин худои гўост

کنی توقع مزد و برین خدای گواست

Вагар сиррии бсҷўдоварӣ бғири вузӯ

وگر سری بسجود آوری بغیر وضو

Бшҳртш чу муаззин бъолмит Нидост

بشهرتش چو مؤذن بعالمیت نداست

Вагар зи махзани қорунят ба ним дирам

وگر ز مخزن قارونیت به نیم درم

Халал расад ҳамаи рӯзати газоф ва лоф сахост

خلل رسد همه روزت گزاف و لاف سخاست

Варат бахотир савмаст рӯзӣ аз сӣ рӯз

ورت بخاطر صومست روزی از سی روز

Ғизои шоми ту аз хон бева зан яғмост

غذای شام تو از خوان بیوه زن یغماست

Варати азимат ҳаҷ шуд мурод азон сафарат

ورت عزیمت حج شد مراد ازان سفرت

Умеди даҳ сӣу чли суд кардан савдост

امید ده سی و چل سود کردن سوداست

Ҳама ки зикри шиддат шева мусулмонӣаст

همه که ذکر شدت شیوه مسلمانیست

зи фисқи зулми ту ронам чу ним нукта балост

ز فسق ظلم تو رانم چو نیم نکته بلاست

Пиёлаҳои пропри хурии зи номардӣ

پیاله های پراپر خوری ز نامردی

Вазони бахотири ту дам бидам хаёл зиност

وزان بخاطر تو دم بدم خیال زناست

Чу онат гашт муяссар накарда ғусл ҳануз

چو آنت گشت میسر نکرده غسل هنوز

Миёни халқи бади ъўӣ мардӣят ғавғост

میان خلق بد عوی مردییت غوغاست

Аҷабтар онкии занатро бмрдгӣ чун ту

عجبتر آنکه زنت را بمردگی چون تو

Ҳамин муомила рафтаст худ ҳаминат сазост

همین معامله رفتست خود همینت سزاست

Турои зи тақвои хешу зи иффати зани ҳам

ترا ز تقوی خویش و ز عفت زن هم

Вуқуф лек хаёлати зи марду зани ахФост

وقوف لیک خیالت ز مرد و زن اخفاست

Ҷузи онат феъл набошад чунин ки қӯту қӯт

جز آنت فعل نباشد چنین که قوت و قوت

Ҳамаи зи гӯшти хўкисти кони з ваҷҳ рибост

همه ز گوشت خوکیست کان ز وجه رباست

Ба фарқи сад закариё агарчӣ арраи кашанд

به فرق صد زکریا اگرچه اره کشند

Ба мухлисаш чу диҳии икдрм бҷонт азост

به مخلصش چو دهی یکدرم بجانت عزاست

Бойени лимӣу дили мурдагии маи даъвӣат

باین لیمی و دل مردگی مه دعویت

зи иффати закариёу исмат яҳё аст

ز عفت زکریا و عصمت یحیی است

Дилат ки хайли шаётину девро ватанаст

دلت که خیل شیاطین و دیو را وطنست

Ватан на мзблаҳ шан гашта бал азон аўлист

وطن نه مزبله شان گشته بل ازان اولیست

Млоик ар гузаранд аз фарози он кишвар

ملایک ار گذرند از فراز آن کشور

Ки чун туеро дар ваии нишеману мأўост

که چون تویی را در وی نشیمن و مأواست

зи матн ботин шавамат ҳама ҳалок шаванд

ز متن باطن شومت همه هلاک شوند

Чунонкии гӯйии он хайлро фитода вабост

چنانکه گویی آن خیل را فتاده وباست

Бад-ӣни сифот вале пеши хеши маҳбӯбӣ

بدین صفات ولی پیش خویش محبوبی

Чунонкӣ бар ҳамаи халқ ҷаҳонат истиғност

چنانکه بر همه خلق جهانت استغناست

Азоби оташи дӯзахи ҳиммат буд сад ҳайф

عذاب آتش دوزخ همت بود صد حیف

Ки шуъларо зи азоби ту мурдан ва итфост

که شعله را ز عذاب تو مردن و اطفاست

Бузургвори худоёи баҳр чаҳ кардам шарҳ

بزرگوار خدایا بهر چه کردم شرح

Манам на балки фузунем азон з нафас дағост

منم نه بلکه فزونیم ازان ز نفس دغاست

Ҳаёти хеш ки он икнФс агар бошад

حیات خویش که آن یکنفس اگر باشد

Биёади ту хуштар аз ҷаҳону моФиҳост

بیاد تو خوشتر از جهان و مافیهاست

БоМарви тоъат шайтон намӯдаам зойеъ

بامرو طاعت شیطان نموده ام ضایع

Казон кунунам воҳсртоу воўилост

کزان کنونم واحسرتا و واویلاست

На балки хайли шаётини маро шудаи тобеъ

نه بلکه خیل شیاطین مرا شده تابع

Бад-ӣни татаббуъашони дев низ аз шуракост

بدین تتبعشان دیو نیز از شرکاست

Ҳазор фарсанг аз чун худӣ чу бигурезам

هزار فرسنگ از چون خودی چو بگریزم

Баҷост лек чу ман мудаббирӣ бдҳр куҷост ?

بجاست لیک چو من مدبری بدهر کجاست؟

Бдиўу шайтон таълим карда шуд нафасам

بدیو و شیطان تعلیم کرده شد نفسم

Ки ҳеҷ як натавонист кард ончӣ ӯ хост

که هیچ یک نتوانست کرد آنچه او خواست

Ки ҷавонем ин навъ буд каҷи рӯйишӣ

که جوانیم این نوع بود کج رویشی

Бгоҳ перии худ каҷ рӯй наёяд рост

بگاه پیری خود کج روی نیاید راست

Ҳазор бор агар хешро кашам чаҳ аз он

هزار بار اگر خویش را کشم چه از آن

Бадаради мӯҳлики ман хештани кашӣ чаҳ давост

بدرد مهلک من خویشتن کشی چه دواست

Вале ҳазорам чандин агар гунаҳ бошад

ولی هزارم چندین اگر گنه باشد

Ба пеши раҳмати омат чу пеши чархи сҳост

به پیش رحمت عامت چو پیش چرخ سهاست

зи баҳри раҳмати ту қатра тавонад шаст

ز بحر رحمت تو قطره تواند شست

Сиёҳи номагӣ аз дӯди маъсият ки марост

سیاه نامگی از دود معصیت که مراست

Нагӯям инки чаҳ сонами бдорў чунам бар

نگویم اینکه چه سانم بدارو چونم بر

Бидор розӣами охири туро бончаҳ ризост

بدار راضیم آخر ترا بآنچه رضاست

зи ғайр хеш Раҳон лутф карда фонӣ ро

ز غیر خویش رهان لطف کرده فانی را

Насиби сози тариқи фано ки айн бақост

نصیب ساز طریق فنا که عین بقاست

Чунон биёади худаш маҳви созу мустағриқ

چنان بیاد خودش محو ساز و مستغرق

Ки нагзарад бадалаш ҳар чаҳ ғайр ёд худост

که نگذرد بدلش هر چه غیر یاد خداست

Шуд ин қасида чу қӯти қулӯби аҳли сулӯк

شد این قصیده چو قوت قلوب اهل سلوک

Азон таъйини қӯти қулӯбаш аз асмост

ازان تعیین قوت قلوبش از اسماست

Ҳар онкӣ хонд ва бо ин амал кунад шак нест

هر آنکه خواند و با این عمل کند شک نیست

Ки аз ҳдиқаҳи қалбаши самар биҳишт осост

که از حدیقه قلبش ثمر بهشت آساست

Азон Наими биҳишташ чу қӯт қалб расад

ازان نعیم بهشتش چو قوت قلب رسد

Шикастаи қалби маро низ азон Наим раҷост

شکسته قلب مرا نیز ازان نعیم رجاست

Чунонкии аҳли тараби соф май чу нӯш кунанд

چنانکه اهل طرب صاف می چو نوش کنند

зи даври соғари шани қатра насиб турост

ز دور ساغر شان قطره نصیب تراست

Худои бнозму қорӣ ва роқимаш бахшад

خدا بناظم و قاری و راقمش بخشد

Ҳар ончии маслиҳати дайну ?данӣ ва уқбо аст

هر آنچه مصلحت دین و دنی و عقبی است