Омад баҳори дилкашу гулҳоитар шкФт

آمد بهار دلکش و گل‌های تر شکفت

Дилҳо аз он нишоти зи гули бештари шкФт

دلها از آن نشاط ز گل بیشتر شکفت

Дил аз сабоҳати рухи хубат кушода шуд

دل از صباحت رخ خوبت گشاده شد

Монанди ғунчае ки ба вақти саҳари шкФт

مانند غنچه ای که به وقت سحر شکفت

намеояд аз гули чамани ишқи буии хӯн

می آید از گل چمن عشق بوی خون

Гуё ки ғунчаҳоаш зи хӯни ҷигари шкФт

گویا که غنچه هاش ز خون جگر شکفت

Гар ханда зад зи гиряи чашмами аҷаби мадон

گر خنده زد ز گریه چشمم عجب مدان

Чун абри ашки рехти гули тозаи бршкФт

چون ابر اشک ریخت گل تازه برشکفت

Соқӣ баҳор шуд қадаҳами рези лаб ба лаб

ساقی بهار شد قدحم ریز لب به لب

Хосса ки аз шукуфаи чамани сар ба сари шкФт

خاصه که از شکوفه چمن سر به سر شکفت

Зон нахли нози ханда ба ушшоқу васли не

زان نخل ناز خنده به عشاق و وصل نی

Ҳамчун гулӣ ки аз шаҷар бе самари шкФт

همچون گلی که از شجر بی ثمر شکفت

Фонии аҷаби мадон агар он гул шукуфта аст

فانی عجب مدان اگر آن گل شکفته است

Аз ашки абрсони ту бушковат агар шкФт

از اشک ابرسان تو بشکفت اگر شکفت