Кӣ ба чашми орми либосу маснади шоҳона ро

کی به چشم آرم لباس و مسند شاهانه را

Ман ки хоҳам далқи фақру гӯшаи майхона ро

من که خواهم دلق فقر و گوشه میخانه را

Тоири фархунда айшаст роми нақл ва май

طایر فرخنده عیش است رام نقل و می

Аз паии сайдии чунин миризми обу дона ро

از پی صیدی چنین میریزم آب و دانه را

Баҳри мо дарёи кашон бояд ки созад май фуруш

بهر ما دریا کشان باید که سازد می فروش

Аз тғорши ҷомро вази хам май паймона ро

از تغارش جام را وز خم می پیمانه را

Хешро киштам чу мекардӣ алоҷам эй ҳаким

خویش را کشتم چو می کردی علاجم ای حکیم

Ҳар киро бошад хирад чун медиҳад девона ро

هر که را باشد خرد چون می دهد دیوانه را

Мастии оради буии хоки майкадае пери дайр

مستی آرد بوی خاک میکده ای پیر دیر

Гӯйиандӯдӣ ба лои бодаи ин кошона ро

گویی اندودی به لای باده این کاشانه را

Ғифлати оради воъзо дар дили мусалсали гуфтанат

غفلت آرد واعظا در دل مسلسل گفتنت

Сохтӣ гуё зи баҳри хоби ин афсона ро

ساختی گویا ز بهر خواب این افسانه را

Як дамам бо ёди не аҳбоб ояд неи рақиб

یک دمم با یاد نی احباب آید نی رقیب

Чун бгнҷди ошно кӣ раҳ буд бегонаро !

چون بگنجد آشنا کی ره بود بیگانه را!

Кулбаам сад рахна аз санг ҳаводис кард чарх

کلبه ام صد رخنه از سنگ حوادث کرد چرخ

Бар серум хоҳад фикандани гӯйии ин вайрона ро

بر سرم خواهد فکندن گویی این ویرانه را

Ҷони фидояти созам эй фонӣ агар хоҳии расонад

جان فدایت سازم ای فانی اگر خواهی رساند

Вақти ҷон додан ба сари вақтами дамии ҷонона ро

وقت جان دادن به سر وقتم دمی جانانه را