Аз тғор май чунон нӯшами шароби ноб ро

از تغار می چنان نوشم شراب ناب را

Кибри натавонади зи дарёи ончунон баради об ро

کبر نتواند ز دریا آنچنان برد آب را

Дар ҷафо дорад қарори он чашм ва дар бедоди хоб

در جفا دارد قرار آن چشم و در بیداد خواب

Зонка бурданд аз дилу чашмами қарору хоб ро

زانکه بردند از دل و چشمم قرار و خواب را

То қиёмати шоми танҳоӣ буд дар дидаи хоб

تا قیامت شام تنهایی بود در دیده خواب

Як сабӯҳии муғтанами дони суҳбати аҳбоб ро

یک صبوحی مغتنم دان صحبت احباب را

Гар вафои зи аҳли замони ёбии шароби лаъли нӯш

گر وفا ز اهل زمان یابی شراب لعل نوش

Зонка ҳаргиз кас надид ин гавҳар ноёб ро

زانکه هرگز کس ندید این گوهر نایاب را

Аикаҳи гӯйӣ дар ҷавонии бодаи нӯш инак ба байн

ایکه گویی در جوانی باده نوش اینک به بین

Маст дар дайри Муғони афтодаи шайху шоб ро

مست در دیر مغان افتاده شیخ و شاب را

Куштае он чашми хўнризм ки баҳри қасди дайн

کشته ای آن چشم خونریزم که بهر قصد دین

Карда ҷо дар айни мастии гӯшаи миҳроб ро

کرده جا در عین مستی گوشه محراب را

Аз дар аҳли ҷаҳон ҷустани мурод аз фақр нест

از در اهل جهان جستن مراد از فقر نیست

Васли хоҳии Фонё масдӯд кун ин боб ро

وصل خواهی فانیا مسدود کن این باب را