Биё ки пери Муғон дар сабуи шароби андохт

بیا که پیر مغان در سبو شراب انداخت

Ҳавои мғбчаҳи дилҳо дар изтироби андохт

هوای مغبچه دل‌ها در اضطراب انداخت

На соқӣ аз хуии рухсор худ Чехияанд ба ҷом

نه ساقی از خوی رخسار خود چکاند به جام

Паии нишоти дили ман ба май гулоби андохт

پی نشاط دل من به می گلاب انداخت

Биҷуст аҳли тарабро паии нишоти сабӯҳ

بجست اهل طرب را پی نشاط صبوح

Вале чу дид марои хешро ба хоби андохт

ولی چو دید مرا خویش را به خواب انداخت

зи чархи кор ба ҷузи тоб ва печ нест хуши он

ز چرخ کار به جز تاب و پیچ نیست خوش آن

Ки пайкарашро ба гирдоб май ба тоби андохт

که پیکرش را به گرداب می به تاب انداخت

Гуҳии фиғон ки кунад абри ларзаи дон ба яқин

گهی فغان که کند ابر لرزه دان به یقین

Ки оҳи сарди ман он ларза дар саҳоби андохт

که آه سرد من آن لرزه در سحاب انداخت

Агар на ринди зи ҷаллоди ғами гурехта буд

اگر نه رند ز جلاد غم گریخته بود

Чаро ба майкадаи худро ба сад шитоби андохт

چرا به میکده خود را به صد شتاب انداخت

Чаҳ ғами зи хоки мазаллат чу хешро фонӣ

چه غم ز خاک مذلت چو خویش را فانی

Ба хоки даргаи шоҳи фалаки ҷаноби андохт

به خاک درگه شاه فلک جناب انداخت