Он қлндрўш ки сӯяши дил ба покӣ ме кашад
آن قلندروَش که سویش دل به پاکی میکشد
Покбозонро ба кӯй дарднокӣ ме кашад
پاکبازان را به کوی دردناکی میکشد
Ҳар алиф кӯ мекашад бар сина аз мастӣу ҳасан
هر الف کو میکشد بر سینه از مستی و حسن
Расатонро дил ба сӯии сина чокӣ ме кашад
راستان را دل به سوی سینه چاکی میکشد
Зини сабаби шодам ки шояд теғ ӯ бар ман расад
زین سبب شادم که شاید تیغ او بر من رسد
Чун буриш бар ҳаркас аз беваҳм ва бокӣ ме кашад
چون برش بر هرکس از بیوهم و باکی میکشد
Чун табиб ишқ хонд номи беморони ҳиҷр
چون طبیب عشق خواند نام بیماران هجر
Зини мараз бар номи ман хат ҳалокӣ ме кашад
زین مرض بر نام من خط هلاکی میکشد
Ҳарчӣ аз давронат ояд шукри беҳтари зи онкии чарх
هرچه از دورانت آید شکر بهتر ز آنکه چرخ
Ҷумлаи теғи зулм бар дилҳои шокӣ ме кашад
جمله تیغ ظلم بر دلهای شاکی میکشد
Балои ишқи з мардум гурехт эй фонӣ
بلای عشق ز مردم گریخت ای فانی
Валек рӯй ба вайрона раҳе оварад
ولیک روی به ویرانه رهی آورد