Ишқи аҷзои вуҷӯдамро ба роҳат хок кард

عشق اجزای وجودم را به راهت خاک کرد

Санги бедодат азон хокам бурун оварад кард

سنگ بیدادت ازان خاکم برون آورد کرد

Гармӣ ва сардӣ надидам гарчи андари роҳи ишқ

گرمی و سردی ندیدم گرچه اندر راه عشق

Кард азон айбам мубарро ашки гарму оҳи сард

کرد ازان عیبم مبرا اشک گرم و آه سرد

Чанд тъўизми нависӣ аз паии дафъи ҷунун

چند تعویذم نویسی از پی دفع جنون

Зоҳиди ин афсонаҳо печи печат дар навард

زاهد این افسانه ها پیچ پیچت در نورد

Носубҳи бидрд аз дарди дили мо ғофил аст

ناصبح بیدرد از درد دل ما غافل است

Зонка набӯд воқиф аз дард касе ҷузи аҳли дард

زانکه نبود واقف از درد کسی جز اهل درد

Дар хаёлати кори дили беҳӯшӣу ғам хӯрдан аст

در خیالت کار دل بیهوشی و غم خوردن است

Вои бемории каш ин бошад ба олами хоб ва хӯрд

وای بیماری کش این باشد به عالم خواب و خورد

Рӯй зардамро агарчӣ сурх созад хӯни ашк

روی زردم را اگرچه سرخ سازد خون اشک

Хӯн шавад зрдоб аз таъсири ранг ва рӯй зард

خون شود زرداب از تأثیر رنگ و روی زرد

Гар ҳавои васли он хуршеди дорӣ чун Масеҳ

گر هوای وصل آن خورشید داری چون مسیح

Фонё аз мардуми даврон муҷаррад бошу фард

فانیا از مردم دوران مجرد باش و فرد