Бози теғи зулм бар кафи тундхуӣ ман расед

باز تیغ ظلم بر کف تندخوی من رسید

Рехт ҳар сӯеи ду сад хӯн то ба сӯй ман расед

ریخت هر سویی دو صد خون تا به سوی من رسید

Ҳар чаҳ аз тӯфони ашк ман расед андари ғамаш

هر چه از طوفان اشک من رسید اندر غمش

Бар ҳама рӯй замини аввал ба рӯй ман расед

بر همه روی زمین اول به روی من رسید

Снгборони фалаки сад ҷои серумро ҳам шикаст

سنگباران فلک صد جا سرم را هم شکست

Санги бедодаш на танҳо бар сабуӣ ман расед

سنگ بیدادش نه تنها بر سبوی من رسید

Гарчи ман дидам млолтҳо з гуфту гӯии халқ

گرچه من دیدم ملالتها ز گفت و گوی خلق

Халқро ҳам баси малол аз гуфту гӯй ман расед

خلق را هم بس ملال از گفت و گوی من رسید

Инки бар ҳар тори мӯӣ ман задӣ теғи зулм

اینکه بر هر تار موی من زدی تیغ ظلم

Он ҳама бар пайкар чун тори мӯӣ ман расед

آن همه بر پیکر چون تار موی من رسید

Ҳукми куштан ҳар кро фармуд он султони ҳасан

حکم کشتن هر کرا فرمود آن سلطان حسن

Шаҳнаи ишқ аз барои ҷусту ҷӯй ман расед

شحنه عشق از برای جست و جوی من رسید

Фонё дар заъфи ҳиҷрони теғи он бебок буд

فانیا در ضعف هجران تیغ آن بی‌باک بود

Қатраи обӣ ки ногуҳ бар гулӯӣ ман расед

قطره آبی که ناگه بر گلوی من رسید