Сӯй гулшан рафтаму сарв хиромонам набӯд

سوی گلشن رفتم و سرو خرامانم نبود

Гиря зӯр оварад кони гулбарг хандонам набӯд

گریه زور آورد کان گلبرگ خندانم نبود

Абрсони худро ҳавоӣ ёфтам ҳар сӯи ббоғ

ابرسان خود را هوایی یافتم هر سو بباغ

Зонка ғайр аз гиряу ошӯб ва афғонам набӯд

زانکه غیر از گریه و آشوب و افغانم نبود

Хостами длро ба сари ҳади шикебеи кашам

خواستم دلرا به سر حد شکیبایی کشم

Лекин аз андӯҳи ҳиҷрони тоқат онам набӯд

لیکن از اندوه هجران طاقت آنم نبود

зи изтироби дил агар корам ба расвоӣ кашад

ز اضطراب دل اگر کارم به رسوایی کشد

Қӯти онам ки кардан сабр битавонам набӯд

قوت آنم که کردن صبر بتوانم نبود

Сӯии маскан омадан боист беошӯб лек

سوی مسکن آمدن بایست بی آشوب لیک

Ин таҳаммул дар дил бесабр ва сомонам набӯд

این تحمل در دل بی صبر و سامانم نبود

Бо нигаҳбонони қотили сар ишқам шуд аён

با نگهبانان قاتل سر عشقم شد عیان

Зонка аз бдҳолии он соъати ғам ҷонам набӯд

زانکه از بدحالی آن ساعت غم جانم نبود

Фонё дар ҳиҷри он рашки парии маъзӯри дор

فانیا در هجر آن رشک پری معذور دار

Кини чунин девонагӣ нокардан имконам набӯд

کین چنین دیوانگی ناکردن امکانم نبود